I – Bir Kul Allahü Teâlâya Yapışırsa Yani Zahir Ve Bâtını İle Allah’a Sarılırsa O Kimse Fâni Olmaz Ve İnsanların Bildiği Şekilde De Olmaz. Ehli Divan Olan Velilerin Çoğu Öldüğü Vakit Kendi Ölüsünü Kendi Yıkar, Teneşirde Nâşını Görürsün, Bakarsın Nâşında Da Bir Gassal Var, Yıkıyor, Îkisi De Aynı Kimsedir. Vallahü Teâlâ Âlem
.
I – Bir Kul Allahü Teâlâya Yapışırsa Yani Zahir Ve Bâtını İle Allah’a Sarılırsa O Kimse Fâni Olmaz Ve İnsanların Bildiği Şekilde De Olmaz. Ehli Divan Olan Velilerin Çoğu Öldüğü Vakit Kendi Ölüsünü Kendi Yıkar, Teneşirde Nâşını Görürsün, Bakarsın Nâşında Da Bir Gassal Var, Yıkıyor, Îkisi De Aynı Kimsedir. Vallahü Teâlâ Âlem
A. Debbağ Hz.lerinin işittim. Buyurdu ki:
– Ahmak kimse fâni olan dünyaya bağlanmış kimsedir. İnsanların en akıllısıda, baki olan Allahü Teâlâya bağlanan kimsedir. Fâni olan bir insan diğer fâni olan bir insana güvenir ona bağlanırsa, ikisi de fâni olduğundan birbirine fayda veremezler. Helake maruzdurlar. Fakat fâni olan bir insan baki olan Allah’a yapışırsa, o zaman fâni olan insan baki olur. İnsanlar ölümün ilâcı yoktur, diyorlar. Halbuki ölüm, onun ilâcı, devasıdır. Bunun devası da bu zikrettiğimizdir. Yani bakiye yapışmaktır. Ölümün bundan başka ilâcı yoktur.
Bundan sonra A. Debbağ Hz.leri Allah’a yemin etti ve yemini te’kit etti. Tekrar tekrar vallahi, vallahi, vallahi diye yemin ederek buyurdu ki:
– Bir kul Allahü Teâlâya yapışırsa yani zahir ve bâtını ile Allah’a sarılırsa o kimse fâni olmaz ve insanların bildiği şekilde de olmaz. Ehli divan olan velilerin çoğu öl-düğü vakit kendi ölüsünü kendi yıkar, teneşirde nâşını görürsün, bakarsın nâşında da bir gassal var, yıkıyor, îkisi de aynı kimsedir. Vallahü teâlâ âlem.
Kaynak: Kitab-ül-ibriz, Abdülaziz Ed-Debbağ, Seha Neşriyat, İst.1997 (S.308-9)