I – Birgün Yemen’de Otururken Maneviyât Âleminde Bana Bir Keşf Oldu, Gök Kapıları Açıldı, Meleklerden Bir Bölük Belirdi Ve Cümlesi Yeryüzüne İndiler. Bir Kabrin Yanına Vardılar, Başucunda Toplandılar. O Kabirden Bir Şahsı Çıkardılar, Hil’atleri (Güzel Elbiseleri) Ona Giydirdiler, Ol Dabbeye (Bineğe) Bindirdiler Ve Semâya Alıp Gittiler. Acaba Bu Zât Kimdir, Diyordum. Bana Denildi Ki: Bu, Gazali’dir…
II – “Rabbimin Melekleri Geldiler Ve Beni Müjdeliyorlar. Bana Cennetten Bir Elbise Getirmişler Ve Üzerimdeki Elbiseleri Çıkarıyorlar. İşte Onları Üzerimden Çıkardılar…” Sonra Sevinci Daha Da Arttı Ve Bu Hâl Üzere Vefât Etti.
.
I – Birgün Yemen’de Otururken Maneviyât Âleminde Bana Bir Keşf Oldu, Gök Kapıları Açıldı, Meleklerden Bir Bölük Belirdi Ve Cümlesi Yeryüzüne İndiler. Bir Kabrin Yanına Vardılar, Başucunda Toplandılar. O Kabirden Bir Şahsı Çıkardılar, Hil’atleri (Güzel Elbiseleri) Ona Giydirdiler, Ol Dabbeye (Bineğe) Bindirdiler Ve Semâya Alıp Gittiler. Acaba Bu Zât Kimdir, Diyordum. Bana Denildi Ki: Bu, Gazali’dir…
Büyük Şeyh Ebû’l – Abbâs Ahmed bin Ebi’l-Hayr es-Sayyad. el-Yemenî Kuddise sirruh hazretleri, İmâm’ın tercürne-i hâlinden bahs ederken buyuruyorlar ki: «Birgün Yemen’de otururken maneviyât âleminde bana bir keşf oldu, gök kapıları açıldı, meleklerden bir bölük belirdi ve cümlesi yeryüzüne indiler. Yanlarında yeşil hil’atler [güzel elbiseler] ve gayet lâtif bir binek vardı. Kabirlerden bir kabrin yanına vardılar, başucunda toplandılar. O kabirden bir şahsı çıkardılar, hil’atleri ona giydirdiler, ol dabbeye [bineğe] bindirdiler ve semâya alıp gittiler. Bir semâdan ötekine yükseldiler yedisini de geçip, sonra yetmiş perdeyi aralayıp hep yükseldiler. Ben bu hâlden dolayı hayretler içindeydim. Acaba bu zât kimdir, diyordum. Bana denildi ki: Bu, Gazali’dir… Fakat, yüksele yüksele hangi mertebelere çıktı bilemedim…» Sonradan anlaşıldı ki, Yemen’de bu keşfin olduğu gün, Hüccetü’l-İslâm Zeynü’d-Dîn İmâm Gazâlî hazretlerinin vefatı günü idi. Rahmetullahi teâlâ…
Kaynak: İhyau’ulumi’d-din Cilt 1 – İmam Gazali, Bedir Yay., Tercüme: Ahmed Serdaroğlu, İstanbul 1985 (S.42)
.
II – “Rabbimin Melekleri Geldiler Ve Beni Müjdeliyorlar. Bana Cennetten Bir Elbise Getirmişler Ve Üzerimdeki Elbiseleri Çıkarıyorlar. İşte Onları Üzerimden Çıkardılar…” Sonra Sevinci Daha Da Arttı Ve Bu Hâl Üzere Vefât Etti.
Şeyh Veliyuddîn Muhammed b. Ahmed el-Melevî (öl.774/1372)(23): Şafiî âlimlerindendir.(24) Tefsîr, fıkıh, usûl, tasavvuf ilimlerinde ârif bir kimseydi. İbn Arabî Tarîkat’ı üzerine bir takım kitaplar yazmıştır. 774/1372 yılının Rebîu’l-evvel ayında vefât etmiş olup, cenazesinde 30 bin kişi hazır bulunmuştur. Ölümü esnasında şöyle dediği rivâyet edilir: “Rabbimin melekleri geldiler ve beni müjdeliyorlar. Bana cennetten bir elbise getirmişler ve üzerimdeki elbiseleri çıkarıyorlar. İşte onları üzerimden çıkardılar…” Sonra sevinci daha da arttı ve bu hâl üzere vefât etti.
Kaynak: http://ilimcephesi.com/imam-suyutinin-ibn-arabiye-dair-bir-risalesi/