I – Ümmetlere Hayat, O Peygamberin Sayesin De; Ondan Geliyor. O Peygamber, Değil Yalnız Ümmetlerinin Hayatı, Bütün Kainatın Hayatı Odur. Bütün Kainat Onun Yüzü Suyu Hürmetine Vardır. O Olmasa Kâinat Yok İdi, Olmayacaktı
Peygamber HAY’dır. Peygamber hakikî hayat la hayat sahibi, diridir. Peygamber ölürse ümmet kalmaz. Ümmetlere hayat, o peygamberin sayesin de; ondan geliyor. O Peygamber, değil yalnız üm metlerinin hayatı, bütün kainatın hayatı odur. Bütün kainat onun yüzü suyu hürmetine vardır. O olmasa kâinat yok idi, olmayacaktı. Olan da onun hürme tine, olacak da onun hürmetinedir. Zuhur edende zuhura gelecek de hepsi onun hürmetinedir. Varlığa can, peygamberdir (A.S.V.). Bunu böyle bilmeyen gafildir.
On sekiz bin alem, bu bizim bildiğimiz. On sekiz bin alemin canı kimdir? Efendimizdir (A.S.V.). Daha 18.000 alemden ötede nice avalim vardır ki; onu ehli bilmektedir. Onların canı Efendimiz (S.A.V.) dir. Efendimiz (A.S.V.) kalpten kalbe evliyalara, evliya lardan da -dediğimiz gibi- kalbimize gelip biz onu tebliğe memur olan kimseyiz.
Kaynak: M. Nazım Kıbrısi – Tasavvuf Sohbetleri, Nush yayınları, İst-1986 (s.62-63)
(Ayet) Gökleri ve Yeri yaratmış olan Allahın kendilerinin mislini yaratmağa kadir olduğunu görmedilerde mi? Kendileri için de bir ecel ta’yin etmiş onda hiç şüphe yok? Fakat zalimlerin gâvurluktan başkasına baktıkları yok
İsra Suresi
99. Gökleri ve Yeri yaratmış olan Allahın kendilerinin mislini yaratmağa kadir olduğunu görmedilerde mi? Kendileri için de bir ecel ta’yin etmiş onda hiç şüphe yok? Fakat zalimlerin gâvurluktan başkasına baktıkları yok