I – Allahu Teâlâ [Buyurdu Ki]: Ey Âdemoğlu! Sen Bana Dua Ettiğin Ve Benden Af Umduğun Sürece, İşlediğin Günahlar Ne Kadar Çok Olursa Olsun, Onların Büyüklüğüne Bakmadan Seni Bağışlarım. Ey Âdemoğlu! Günahların Gökleri Dolduracak Kadar Olsa, Sen Benden Bağışlanmanı Dilersen, Günahlarını Affederim.
II – Öyle Bir Kimse Ki, Çorak, Boş Ve Tehlikeli Bir Arazide Devesini Kaybeder. Açlıktan Ve Susuzluktan Perişan Bir Vaziyette İken Devesini Bulur. Bütün Azığı, Yiyeceği Ve İçeceği De Devesinin Üzerindedir. İşte Allah Mü’min Kulunun Tövbe Ve İstiğfarı İle, Böyle Bir Durumda Olan Kimsenin Sevincinden Daha Fazla Sevinç Ve Lezzet Alır
.
I – Allahu Teâlâ [Buyurdu Ki]: Ey Âdemoğlu! Sen Bana Dua Ettiğin Ve Benden Af Umduğun Sürece, İşlediğin Günahlar Ne Kadar Çok Olursa Olsun, Onların Büyüklüğüne Bakmadan Seni Bağışlarım. Ey Âdemoğlu! Günahların Gökleri Dolduracak Kadar Olsa, Sen Benden Bağışlanmanı Dilersen, Günahlarını Affederim.
Meselâ, kulun günahı ne kadar çok olursa olsun ve kul ne kadar af dilerse dilesin, hiçbir zaman isteğinin karşılıksız kalmayacağını, Hz. Enes haber veriyor.
Enes radıyallahu anh, “Ben Resûlullah sallallâhu aleyhi vesellemi şöyle buyururken dinledim” diyor.
“Allahu Teâlâ [buyurdu ki]: Ey Âdemoğlu! Sen bana dua ettiğin ve benden af umduğun sürece, işlediğin günahlar ne kadar çok olursa olsun, onların büyüklüğüne bakmadan seni bağışlarım. Ey Âdemoğlu! Günahların gökleri dolduracak kadar olsa, sen Benden bağışlanmanı dilersen, günahlarını affederim. Ey Âdemoğlu! Sen yeryüzünü dolduracak kadar günahla huzuruma gelsen, fakat Bana hiçbir şeyi ortak koşmamış, şirke bulaşmamış olsan, Ben de seni yeryüzü dolusu mağfiretle karşılarım.” (Tirmizî, Daavât 98)
Kaynak: https://sorularlaislamiyet.com/blog/gunaha-karsi-tovbe
.
II – Öyle Bir Kimse Ki, Çorak, Boş Ve Tehlikeli Bir Arazide Devesini Kaybeder. Açlıktan Ve Susuzluktan Perişan Bir Vaziyette İken Devesini Bulur. Bütün Azığı, Yiyeceği Ve İçeceği De Devesinin Üzerindedir. İşte Allah Mü’min Kulunun Tövbe Ve İstiğfarı İle, Böyle Bir Durumda Olan Kimsenin Sevincinden Daha Fazla Sevinç Ve Lezzet Alır
Peygamber Efendimiz (asm) de bir hadisinde, kulun işlediği günahtan dolayı tövbe edip Rabbine dönmesini çöl ikliminde yaşayan, çöle çıkınca varı yoğu devesi olan bir insanın üzüntüsünü ve sevincini dile getirerek bize şöyle anlatır:
“Öyle bir kimse ki, çorak, boş ve tehlikeli bir arazide bulunuyor. Beraberinde devesi vardır. Devesinin üzerine de yiyecek ve içeceğini yüklemiş. Derken uyur. Uyandığında bir de bakar ki, devesi gitmiş. Devesini aramaya koyulur. Bir türlü bulamaz. Açlıktan ve susuzluktan perişan bir vaziyette iken kendi kendine şöyle der: ‘Artık ilk bulunduğum yere gideyim de, ölünceye kadar orada uyuyayım.’ Gider, ölmek üzere başını kolunun üzerine koyar. Bir ara uyanır. Bakar ki, devesi yanıbaşında duruyor. Bütün azığı, yiyeceği ve içeceği de devesinin üzerindedir. İşte Allah mü’min kulunun tövbe ve istiğfarı ile, böyle bir durumda olan kimsenin sevincinden daha fazla sevinç ve lezzet alır.” (Müslim, Tövbe 3)
Kaynak: https://sorularlaislamiyet.com/blog/gunaha-karsi-tovbe