I – Başkalarına Gayb Olanlar Velilere Bildirilmiştir. Ruhlarıyla Miraca Giderler Ve Allah’ı Müşahede Ederler
II – Tasavvuf Tarihinde İlk Defa Miraç Edip Semalara Çıktığını, Allah’ı Görüp Onunla Konuştuğunu Söyleyen Bâyezîd Bistamî Olmuştur. O, Daha Evvel Var Olan Hakk’a Doğru Yapılan Manevî Yolculuğu Bir Miraç Olayı Gibi Tasvir Etmiş, Bunu Yaparken De hz. Peygamberin Miracını Örnek Almıştır
III – Bayezid-i Bistami: Ruhumla Miraç Yaptım, Melekûtu Delip Geçtim. Cenneti Ve Cehennemi Gösterdiler Ama Bunlarla Hiç İlgilenmedim. Arş’a Ulaştım.. “Burasını Bomboş Görünce Kendimi Onun Üzerine Attım Ve: “Ey Benim Efendim! Seni Nerede Arayayım? Bunun Üzerine Perde Açıldı Ve Gördüm Ki: Ben Benim, Ben Yine Benim, Aradığım Hususa Yöneltiliyorum, Yürüyen De Başkası Değil, Ben Oluyorum
IV – Bâyezid-i Bestâmî (K.S.) Hazretleri Bu Hakikati Dile Getirirken Diyor Ki: Bir Defasında Mânâ Âlemine Yükseltildim. Manevî Alanda Bir Yolculuk Yaptım. Rabbimin Huzurunda Durdum. Bana Buyurdu Ki: Bâyezid! Halk Seni Görmek İstiyor..
V – Ahmed Hazruya Hz. lerinin Hatunu Velidda: Rüyamda Beni Göğe Çıkardılar. Arşı Rahmanın Altını Gördüm. Orada Bir Yazı Vardı Ki, Eni Ve Uzunluğu Görünmezdi. O Yazı Ve Sahra İçi Hep Gül Ve Reyhan Ve Değme Bir Yaprakta ‘Bayezid Veliyullah’ Diye Yazılmıştı
VI – Geylani: Yüce Rabbimi Manâ Aleminde Gördüm Ve Mi’rac Hakkında Sordum. Buyurdu Ki: Benim Katımda Mirac’ı Olmayan Kimsenin Namazı Namaz Sayılmaz. Namazdan Mahrum Olan Kimse Benim Yanımda Miracdan Da Mahrumdur
.
I – Başkalarına Gayb Olanlar Velilere Bildirilmiştir. Ruhlarıyla Miraca Giderler Ve Allah’ı Müşahede Ederler
Başkalarına gayb olânlar onlara bildirilmiştir. Bedenleri bir yerde iken, gönülleri doğu ve batıyı gezip, Arş ve Kürsi’yi dolaşmıştır. Bedenleri ile yükselmezlerse de, ruhları mi’râca gider. Hak Teâlyı göz ile görmeseler de, esrar ile müşahede ederler.
Kaynak: Marifetname – Erzurumlu İbrahim hakkı, Bedir yay., İst-1993 (S.886)
.
II – Tasavvuf Tarihinde İlk Defa Miraç Edip Semalara Çıktığını, Allah’ı Görüp Onunla Konuştuğunu Söyleyen Bâyezîd Bistamî Olmuştur. O, Daha Evvel Var Olan Hakk’a Doğru Yapılan Manevî Yolculuğu Bir Miraç Olayı Gibi Tasvir Etmiş, Bunu Yaparken De hz. Peygamberin Miracını Örnek Almıştır
Bâyezîd’in Miracı
Miraç olayı Hz. Peygamber’in en önemli mucizelerinden kabul edilir. İsrâ ve Necm surelerinin başında bu olaya işaret edilir. Hz. Peyyamber’le, Peygamber gönderme hususu sona erdiğinden miraç ve benzeri hususIar da son bulmuştur. İlk sûfîler ALLAH’ı tasavvufun ana hedefi haline getirmeye başladıkları zaman O’na doğru yürümekten ve yolculuk yapmaktan bahs etmeye başladılar. Bu düşüncelerini sefer, seyr, suluk (seyru-sulûk) gibi terimlerle ifade edip O’na ermeyi ve kavuşmayı (vuslat) gaye edindiler. Hakk’â doğru yapılan bu manevi yolculuk (seyr ilallâh) sûfilikte bir miraç meselesinin ortaya çıkmasına yol açtı. Tasavvuf tarihinde ilk defa miraç edip semalara çıktığını, ALLAH’ı görüp onunla konuştuğunu söyleyen Bâyezîd Bistamî olmuştur. O, daha evvel var olan Hakk’a doğru yapılan manevî yolculuğu bir miraç olayı gibi tasvir etmiş, bunu yaparken
de Hz. Peygamberin miracını örnek almıştır.
Bâyezîd’le başlayan tasavvufî anlamdaki miraç ondan sonra da devam etmiş ve büyük sûfilerin gerçekleştirmeyi başardıktan en yüksek seviyede ruhun Hakk’a yücelmesi şeklinde anlaşılmıştır.
Bâyezîd’in yaptığı miraç birden çoktur. Bunların bir çoğu başta Sehlegî olmak üzere bir çok mutasavvıf tarafından kaydedilmiştir. Bu miraçlar arasında bir tanesi diğerlerine göre çok daha geniş olup ALLAH’la olan konuşmalar burada oldukça ayrıntılı bir şekilde verilmiştir. Diğer miraçlar ise 5-10 satırlık tasvirler şeklindedir.
Kaynak: Bayezid-i Bistami – Prof.Dr. Süleyman Uludağ, Diyanet Vakfı Yay., Ankara-1994 ( (S.155-157)
.
III – Bayezid-i Bistami: Ruhumla Miraç Yaptım, Melekûtu Delip Geçtim. Cenneti Ve Cehennemi Gösterdiler Ama Bunlarla Hiç İlgilenmedim. Arş’a Ulaştım.. “Burasını Bomboş Görünce Kendimi Onun Üzerine Attım Ve: “Ey Benim Efendim! Seni Nerede Arayayım? Bunun Üzerine Perde Açıldı Ve Gördüm Ki: Ben Benim, Ben Yine Benim, Aradığım Hususa Yöneltiliyorum, Yürüyen De Başkası Değil, Ben Oluyorum
Şimdi burada önce kısalarını aktardıktan sonra en ayrıntılı olanını, Sehlegî’nin anlattığı şekliyle aynen vereceğiz:
l- Ruhumla miraç yaptım, melekûtu delip geçtim. Cenneti ve cehennemi gösterdiler ama bunlarla hiç ilgilenmedim. Hz. Peygamber (a.s.) müstesna, uğradığım (ve semada gördüğüm) her Peygambere selâm verdim. Hz. Peygamberin ruhuna ulaşamayışımın sebebi ruhunun çevresinde nurdan bin perdenin bulunması, bundan gelen ışıltının bile neredeyse ilk bakışta her şeyi yakması idi. (Sehlegî, 111, Attar206)
Bâyezîd bu ifadesinde ruhu ile miraç yaptığını açıkça ifade etmiştir:
2- Ceberût’da gâib oldum. melekût deryalarına dâldım, Lâhut’un perdelerini aştım, Arş’a ulaştım.. “Burasını bomboş görünce kendimi onun üzerine attım ve:
“Ey benim Efendim! Seni nerede arayayım?
Bunun üzerine perde açıldı ve gördüm ki: Ben benim, ben yine benim, aradığım hususa yöneltiliyo-
rum, yürüyen de başkası değil, ben oluyorum. (Sehlegî, 164)
Kaynak: Bayezid-i Bistami – Prof.Dr. Süleyman Uludağ, Diyanet Vakfı Yay., Ankara-1994 ( (S.155-157)
.
IV – Bâyezid-i Bestâmî (K.S.) Hazretleri Bu Hakikati Dile Getirirken Diyor Ki: Bir Defasında Mânâ Âlemine Yükseltildim. Manevî Alanda Bir Yolculuk Yaptım. Rabbimin Huzurunda Durdum. Bana Buyurdu Ki: Bâyezid! Halk Seni Görmek İstiyor..
Bâyezid-i Bestâmî (K.S.) Hazretleri bu hakikati dile getirirken diyor ki:
«Bir defasında mânâ âlemine yükseltildim. Manevî alanda bir yolculuk yaptım. Rabbimin huzurunda durdum. Bana buyurdu ki:
— Bâyezid! Halk seni görmek istiyor..
— Ama ben onları görmek istemiyorum, dedim. Sen Rabbim, mutlaka benden görünmemi istiyorsan, elbette ki sana muhalefete gücüm yoktur. Beni kendi VAHDANÎYYETÎNLE süsle, tâ ki o vaziyette beni görsünler. Ve görünce de o görülen sen olasın!. Ben orada olmayayım..
Nitekim öyle oldu: Cenâb-ı Hak beni tutup süsledi ve yükseltti. Sonra da: «Halkın önüne çık» buyurdu. O’nun huzurundan ayrılıp bir adım attım, ikinci adımı atmaya hazırlanırken baygınlık geçirdim. Bunun üzerine Rabbim seslendi: «Benim dostumu bana çevirin. Çünkü o bensiz sabredemez.»
Kaynak: Beyazıd Bestami ve İslam tasavvufunun özü – Celal Yıldırım, Demir Kitabevi, İstanbul-1978 (S.284)
.
V – Ahmed Hazruya Hz. lerinin Hatunu Velidda: Rüyamda Beni Göğe Çıkardılar. Arşı Rahmanın Altını Gördüm. Orada Bir Yazı Vardı Ki, Eni Ve Uzunluğu Görünmezdi. O Yazı Ve Sahra İçi Hep Gül Ve Reyhan Ve Değme Bir Yaprakta ‘Bayezid Veliyullah’ Diye Yazılmıştı
Bir ulu dahi Bayezid’i düşünde gördü ve sordu : “Allah seninle ne kıldı” Bayezıd dedi: “Allah’ım bana sordu (Ya Bayezıd bana ne getirdin?)”
“Ya Rabbi nesne getirmedim, şirk te getirmedim”. Cenab-ı Hak buyurdu:
“Süt içtiğin gece şirk etmedin mi?”
Şeyh dedi ki:
“Meğer bir gece süt içtim de karnım ağrımıştı. Nagah dilime geldi ki: keşki süt içmeye idim. Karnım ağrımazdı. Hak Telal Hazretleri (Karnının ağrıdığını benden değil sütten bildin) buyurdu.
Nakildir ki : Bayezid Hz. lerini kabre koydular Ahmed Hazruya Hz. lerinin hatunu Velidda, Bayezidin dervişlerinden idi. Dedi ki: “Birgün kabe’de tavaf kılardım. Bir saat fikre vardım ve uyudum. Rüyamda beni göğe çıkardılar. Arşı rahmanın altını gördüm. Orada bir yazı vardı ki, eni ve uzunluğu görünmezdi. O yazı ve sahra içi hep gül ve reyhan ve değme bir yaprakta ‘Bayezid veliyullah’ diye yazılmıştı.
Kaynak:
https://www.facebook.com/CubbeliHocaSevenler/photos/a.221772037887397.57838.133971993334069/856215647776363/?type=1&theater
Kaynak: http://19.org/tr/said-nursi/
.
VI – Geylani: Yüce Rabbimi Manâ Aleminde Gördüm Ve Mi’rac Hakkında Sordum. Buyurdu Ki: Benim Katımda Mirac’ı Olmayan Kimsenin Namazı Namaz Sayılmaz. Namazdan Mahrum Olan Kimse Benim Yanımda Miracdan Da Mahrumdur
Yüce Rabbimi manâ aleminde gördüm ve sordum:
”Ey Rabbim, Aşkın manası nedir? Buyurdu ki: Aşk, âşıkla mâşuk arasında bir hicaptır.
Ey Gavs-i Azam! Tevbe etmek istediğin zaman, günah üzüntüsünü iş âleminden; korku ve tehlikeleri gönülden çıkarman gerekir. Bu takdirde sen, bana ulaşırsın! Aksi halde alay edenlerden, işi alaya alanlardan olursun.
Ey Gavs-i Azam! Benim harimi ismetime girmek istediğin zaman, artık ne mülk ve melekûte ve ne de ceberûta iltifat etme, çünkü mülk, âlimin şeytanıdır. Melekût, arifin şey¬tanıdır. Ceberut vâkıfın şeytanıdır. Bunlardan birine razı olan kimse Benim katımda koğulmuşlardan sayılır.
Ey Gavs-i A’zam! Mücahede, müşahededen bir denizdir. Bu denizin balıkları orada bekleyenlerdir. O halde müşahede denizine girmek isteyen kimsenin, mücahedeyi seçip beğenmesi gerekir. Çünkü mücahede, müşahedenin ay’ıdır.
Ey Gavs-i A’zam! istekliler için mücâhede lâzımdır, Bana olan lüzumları gibi.
Ey Gavs-i A’zam! Kullarımdan Bana en sevgili olan, anası-babası ve evlâdı bulunduğu halde kalbi benimle meşgul bulunan kimsedir. O kadar ki, babası ölecek olursa onun için hiç bir üzüntü taşımaz. Evlâdı ölecek olursa, evlâd üzüntüsü diye bir hali görülmez, işte kulum bu mertebeye yükselince artık o benim yanımda babasız ve evlâdsızdır. Öylesinin dengi de bulunmaz.
Ey Gavs-i A’zam! Benim sevgim sebebiyle baba yokluğunun tadını hissetmeyen kimse, Vahdaniyet ve Ferdâniyet lezzetini bulamaz. Ey Gavs-i A’zam! Bir yerde bana bakmak istediğin zaman, içinde benden başkası bulunmayan bir gönül seç!
-Ben de dedim ki: Ya Rab! İlmin ilmi nedir? Şöyle buyurdu:
İlmin ilmi, ilimden yana bilgisizliktir.
Ey Gavs-i A’zam! Gönlü mücâhedeye meyleden, kul’a müjde olsun. Gönlü şehvetlere meyleden kul’a da yazıklar olsun!
-Rabbimden Mi’rac hakkında sordum. Buyurdu ki:
”Benden başka, her şeyden sıyrılıp yükselmektir. Böyle bir mi’rac ke¬mâli yükselme ve huzurda sağa – sola iltifat etmemektir.
Ey Gavs-i A’zam! Benim katımda mirac’ı olmayan kimsenin namazı namaz sayılmaz. Namazdan mahrum olan kimse benim yanımda miracdan da mahrumdur.
Kaynak: Abdulkadir Geylani: Fuyuzat-ı Rabbaniyye, – Beyda Yayınları İstanbul 1995, Çeviri:Celal Yıldırım, sayfa 17,18