I – Şeyhinin Hiçbir Emrine Hıyanet Etmemelidir. Ne Olursa Olsun Şeyhin Sözünü Reddetmemelidir. Kendi Bildiği Doğru Bile Olsa. Ayrıca Bilmeli Ve Söyle İnanmalıdır Ki Şeyhin Hatası, Müridin Doğrusundan Hayırlıdır
.
I – Şeyhinin Hiçbir Emrine Hıyanet Etmemelidir. Ne Olursa Olsun Şeyhin Sözünü Reddetmemelidir. Kendi Bildiği Doğru Bile Olsa. Ayrıca Bilmeli Ve Söyle İnanmalıdır Ki Şeyhin Hatası, Müridin Doğrusundan Hayırlıdır
7- Şeyhinin hiçbir emrine hıyanet etmemelidir. Ona hürmet ve tazimde kusur etmemeye, hiçbir şekilde ona ters davranmamaya gayret etmelidir. Çünkü şeyhi onu muhakkak felaha erdirmek ister ve daima iyilikleri gösterir. Bu sebeple mürid, mürşidinin telkin ettiği zikir ile harab kalbini tamir etmeğe ve bütün varlığını saran gaflet ve havatırdan kurtulmağa çalışmalıdır.
8- Allah’ın zâtından başka hiçbir şeyi murad edinmemeli, dünya ve ahiret müridin muradı olmamalıdır. Yine mürid; makam, fenâ, bekâ gibi şeylerle meşgul olmayıp nefsini temizlemeye ve hallerini sünnet-i seniyyeye uyarak düzeltmeye çalışmalıdır. Bunun için de mürşidinin emir ve irşadı karsısında gassal elindeki meyyit gibi olmalıdır. Ne olursa olsun şeyhin sözünü reddetmemelidir. Kendi bildiği doğru bile olsa. Ayrıca bilmeli ve söyle inanmalıdır ki şeyhin hatası, müridin doğrusundan hayırlıdır. Mürşidi sormadıkça mürid hiçbir şeyi ona tarif etmeğe, anlatmağa kalkışmamalıdır.
9- Şeyhinin halifelerin ve onların hizmetlerini gören ve kendilerinden önce tarikata girmiş ve şeyhe sadakatle bağlı müritlerin emirlerini de yerine getirmelidir. Zâhiren diğer müritlerin amellerinden kendi ameli fazla bile olsa kendine bu sebeple varlık vermemelidir.
Kaynak: Hadika kitabı, İmam-ı Birgivi’nin Tarikat-i Muhammediyye’sinin şerhidir
Kaynak: http://www.toplumgazetesi.com/mobil/koseyazisi.php?id=54