Enel Hak! Hani Hallac “Ben Tanrıyım” Dediya, Bu Söz, Gönül Alçaklığının Son Derecesidir, Kulluğun Sonudur

I – Hz Mevlana: Hani Mansûr, Tanrıya Aşkı Son Haddine Varınca Kendine Düşman Kesildi, Kendini Yok Etti-Gitti. Ben Tanrıyım Dedi; Yâni Ben Yok Oldum. Tanrı Kaldı Ancak. Bu Söz, Gönül Alçaklığının Son Derecesidir, Kulluğun Sonudur. Yâni O Vardır Ancak
Dostluk, düşmanlık, küfür, îman, ikiliğe sebep olur. O âlemse küfrün de ötesindedir, îmanın da… Dostluğun da ötesindedir, düşmanlığın da. Dostluk, ikiliğe sebep oluyor ya, bir âlem var ki orda ikilik yok; tüm birlik o âlem. İnsan oraya vardı mı, dostluktan da çıkar, düşmanlıktan da. Oraya ikilik sığmaz çünkü. İnsan oraya varır da ikilikten çıkar ya; önceden bulunduğu ikilik âlemi, yâni aşk âlemi, dostluk âlemi, şimdi göçtüğü bu âleme göre aşağıdır; bu yüzden o âlemi istemez artık; o âleme düşman kesilir. Hani Mansûr, Tanrıya aşkı son haddine varınca kendine düşman kesildi, kendini yok etti-gitti. Ben Tanrıyım dedi; yâni ben yok oldum. Tanrı kaldı ancak. Bu söz, gönül alçaklığının son derecesidir, kulluğun sonudur. Yâni o vardır ancak. Dâvâya kalkışmak, ululanmak, ona derler ki sen Tanrısın, ben kulum dersin de kendi varlığını da ortaya korsun; bu ikiliktir. Odur Tanrı dersen gene ikilik çıkar bu sözden; çünkü ben olmadıkça o’nun olmasına imkân yoktur. Şu halde ben Tanrıyım sözünü Tanrı söyledi; çünkü ondan başka bir varlık kalmamıştı; Mansûr yok olmuştu; o söz, Tanrının sözüydü
Kaynak: HZ. MEVLANA FİHİ MA FİH, 51. BÖLÜM –
Kaynak: http://seyyahin.blogcu.com/f-hi-ma-f-h-51-bolum/1020825
Kaynak: https://mehmetselvi.wordpress.com/2015/09/08/tasavvuf-ve-tarikatlardan-tek-dunya-dinine/