Onun İçinden Geçirdikleri Anında Gerçekleşir: Bir Parça Kitabım Bana Lâzım İdi; Keşke Elime Geçseydi Dedim. Baktım Bir Zat, O Kitab Parçası Elinde Olduğu Halde İçeri Girdi

I – Bir Parça Kitabım Bana Lâzım İdi; Keşke Elime Geçseydi Dedim. Sabah Namazından Sonra Oturdum; Baktım Aynı Zat, O Kitab Parçası Elinde Olduğu Halde İçeri Girdi. Ona Dedim: “Senin Elindeki Nedir?” Dedi: “Bilmiyorum, Kapının Önünde Nis’ten Gelmiş Diye Birisi Bana Verdi; Ben De Size Getirdim.”
Said Nursi Hazretlerinin İçinden Geçirdiklerinin Anında Gerçekleşmesi;
İkinci misal: Gayet küçük ve lâtîf, bugünlerde vaki olan meseleyi söyleyeceğim. Şöyle ki: Fecirden evvel hatırıma geldi ki; bir zâtın kalbine vesvese verecek bir tarzda tarafımdan sözler söylenilmişti; keşke dedim onu görseydim, kalbindeki dağdağayı (ızdırabı, telaşı) izale (giderebilseydim) etseydim. Aynı dakikada, Nis’e (Eğirdir ilçesinin sahilinde bir ada) gitmiş bir parça kitabım bana lâzım idi; keşke elime geçseydi dedim. Sabah namazından sonra oturdum; baktım aynı zat, o kitab parçası elinde olduğu halde içeri girdi. Ona dedim: “Senin elindeki nedir?” Dedi: “Bilmiyorum, kapının önünde Nis’ten gelmiş diye birisi bana verdi; ben de size getirdim.” FesübhanAllah dedim; böyle bir vakitte bu adamın evinden çıkıp gelmesi ve şu Söz’ün Nis’den gelmesi, hiç tesadüfe benzemiyor. Ve böyle bir adama şöyle bir parça kitabı aynı dakikada eline verip bana gönderen, elbette Kur’an-ı Hakîm’in himmetidir diyerek, Elhamdülillah dedim; benim en küçük, ehemmiyetsiz, hafî arzu-yu kalbimi (gizli kalbi arzumu) bilen birisi, elbette bana merhamet ediyor, beni himaye ediyor; öyle ise dünyanın minnetini beş paraya almam…” (Mektubat, Sayfa 341)
Kaynak: http://m.harunyahya.org/tr/works/25348/Hz-Mehdi-(as)-Hakkinda-Bilgiler/chapter/8012/Bediuzzaman-Said-Nursi-Hazretlerinin-bazi-kerametleri