I – “Göklerime, Yerlerime Sığamam, Lâkin Mümin Kulumun Kalbine Sığarım” Burada Müminden Murad, İnsan-ı Kamildir. İnsan-ı Kamil Hakkın Aynasıdır. Cümlesi Olur.
II – Cümle Ağaçlar Kalem, Denizler Mürekkep, İnsanlar, Bu Gözle Göremediğimiz Melekler, Cinler De Kâtip Olsa, İnsan-I Kamil’in Hallerini Anlatıp Bitiremezler. Zamanları, Dünya Kuruluşundan, Kıyamete Kadar Uzasa; Bu Faslın Yüzündeki İnce Zarı Dahi Atamazlardı.
III – Însan-I Kâmil, Allah-Ü Taâlâ’nın Halifesidir. Ve Kendini Gösteren Bir Aynadır. İlahi Varlığı, Kâinatı Gösteren Bir Aynadır. İnsan-ı Kâmil’in Özünde Olmayan Hiçbir Mertebe Yoktur
.
I – “Göklerime, Yerlerime Sığamam, Lâkin Mümin Kulumun Kalbine Sığarım” Burada Müminden Murad, İnsan-ı Kamildir. İnsan-ı Kamil Hakkın Aynasıdır. Cümlesi Olur.
İNSAN-I KÂMÎL..
İşte bahsi geçen cümle şeyler, melek ve fele İNSAN-I KÂMİL’in kalbine konsa orada zerre kadar dahi tartı değmez. Hazreti Beyazid, bu makama varınca şöyle anlatmıştır:
Arş ve ondakiler, milyon kere büyüse ve arifin kalbinde bir köşeye konsa; orada bir şeyinvarlığını duymaz.
O gönül ki, yerlere ve göklere, arşa ve kürsiye sığmayan, Yüce Hakkın azamet ve celâlinin, cümle zat ve sıfatının tecelli yeri olmuştur; ona bu kadar büyüklük çok mudur? Bunu, şu kudsî hadis de teyid eder:
«Göklerime, yerlerime sığamam, lâkin mü¬min kulumun kalbine sığarım.»
Burada müminden murad, İNSAN-I KAMİLdir. Kalbe sığmaktan murad ise, o kalbin Hak cemale ayna olmasıdır. İşte şu hadis-i şerif bunu anlatır:
«Mümin, müminin aynasıdır.»
Birinci müminden, İNSAN-I KAMİL ikinci¬ sinden de, Yüce Hakkın zatı kasd edilir. Açık manası:
– İNSAN-I KAMİL Hakkın aynasıdır. Cümlesi olur.
Kaynak: Özün Özü – Muhiddin-i Arabi, Kamer Neşriyat, 3.Baskı, Ter.İsmail Hakkı Bursevi, Sadeleştiren Abdülkadir Akçiçek, İst-1984 (S.55-60)
II – Cümle Ağaçlar Kalem, Denizler Mürekkep, İnsanlar, Bu Gözle Göremediğimiz Melekler, Cinler De Kâtip Olsa, İnsan-ı Kamil’in Hallerini Anlatıp Bitiremezler. Zamanları, Dünya Kuruluşundan, Kıyamete Kadar Uzasa; Bu Faslın Yüzündeki İnce Zarı Dahi Atamazlardı.
Bir şiir:
İnsan, keyfiyetini, bilemedikten sonra; Nasıl ezel sahibi Cebbar Allah’a vara!.
Cümle ağaçlar kalem, denizler mürekkep, in¬sanlar, bu gözle göremediğimiz melekler, cinler de kâtip’ ‘olsa, İNSAN-I KAMİL’in hallerini anlatıp bitiremezler. Zamanları, dünya kuruluşundan, kıyamete kadar uzasa; bu faslın yüzündeki ince zarı dahi atamazlardı.
Bu fasla işaret olarak; şu âyet-i kerimeyi zikredelim:
«Söyle; denizler mürekkep, ağaçlar kalem olsa, Rabbımın kelâmı bitmeden tükenir; bir misli daha gelse, yine tükenir.» (18/109)
Kaynak: Özün Özü – Muhiddin-i Arabi, Kamer Neşriyat, 3.Baskı, Ter.İsmail Hakkı Bursevi, Sadeleştiren Abdülkadir Akçiçek, İst-1984
(Kuran-ı Kerim) Şayet yeryüzündeki ağaçlar kalem, deniz de arkasından yedi deniz katılarak (mürekkep olsa) yine Allah’ın sözleri (yazmakla) tükenmez. Şüphe yok ki Allah mutlak galip ve hikmet sahibidir.
LOKMAN Suresi 27. ayet
Şayet yeryüzündeki ağaçlar kalem, deniz de arkasından yedi deniz katılarak (mürekkep olsa) yine Allah’ın sözleri (yazmakla) tükenmez. Şüphe yok ki Allah mutlak galip ve hikmet sahibidir.
III – Însan-I Kâmil, Allah-Ü Taâlâ’nın Halifesidir. Ve Kendini Gösteren Bir Aynadır. İlahi Varlığı, Kâinatı Gösteren Bir Aynadır. İnsan-ı Kâmil’in Özünde Olmayan Hiçbir Mertebe Yoktur
Yukarıdanberi ne anlatıldıysa hepsi birbirinin aynasıdır. Lahüt’un âynâsı ceberut; ceberûtun ay-nası, melekût; melekûtun aynası mülktür. Bunların hepsine ayna, İNSAN-I KAMİL’dir . ÎNSAN-I KÂMİL, Allah-ü Taâlâ’nın halifesidir. Ve kendini gösteren bir aynadır. İlahi varlığı, kâinatı gösteren bir aynadır. İNSATT KÂMİL’in özünde olmayan hiçbir mertebe yoktur.
Kaynak: Özün Özü – Muhiddin-i Arabi, Kamer Neşriyat, 3.Baskı, Ter.İsmail Hakkı Bursevi, Sadeleştiren Abdülkadir Akçiçek, İst-1984