I – Gördüm Ki, Kıyamet Kopmuş, İnsanlar Da Mahşer Meydanında Toplanmışlar. Terazi Kurulmuş Ve Sırat Köprüsü Uzatılmış. Velid b. Abdülmelik’i Getirdiler Ve Kendisine «Şu Sırat Köprüsünün Üzerinden Geç!» Dediler. Cariye Dediki: “Vallahi, Seni Cennette Gördüm. Sen Sırat Köprüsünü Selametle Geçtin.
.
I – Gördüm Ki, Kıyamet Kopmuş, İnsanlar Da Mahşer Meydanında Toplanmışlar. Terazi Kurulmuş Ve Sırat Köprüsü Uzatılmış. Velid b. Abdülmelik’i Getirdiler Ve Kendisine «Şu Sırat Köprüsünün Üzerinden Geç!» Dediler. Cariye Dediki: “Vallahi, Seni Cennette Gördüm. Sen Sırat Köprüsünü Selametle Geçtin.
“Gördüm ki, kıyamet kopmuş, insanlar da mahşer meydanında toplanmışlar. Terazi kurulmuş ve Sırat köprüsü uzatılmış. Önce Abdülmelik b. Mervan’ı getirdiler ve kendisine; «Şu Sırat köprüsünün üzerinden geç!» dediler. Ayağını Sırat köprüsünün üzerine koydu, yürümek istedi ve bir iki adım atmadan cehenneme düştü. Bundan sonra Velid b. Abdülmelik’i getirdiler ve kendisine «Şu Sırat köprüsünün üzerinden geç!» dediler. Ayağını Sırat köprüsünün üzerine koyar koymaz, cehennem ateşine düştü. Diğer halifelerin hepsi de böyle oldu. Ya Emirü’l-müminin sonunda seni getirdiler.»
Cariye böyle der demez, Ömer b. Abdulaziz bir bağırış bağırdı, şiddetli bir şekilde çırpınmaya başladı. Tıpkı ağa giren bir canlı balık gibi, başını yere vurup duvara çarpıyordu. Diğer tarafta cariye «VALLAHi, seni cennette gördüm. Sen Sırat köprüsünü selametle geçtin» diye bağırıp duruyordu. Ne var ki, Ömer b. Abdulaziz, çırpınmasından vakit bulup onun anlattıklarını anlayamıyordu.
Kaynak: Sohbetler 2 – Şeyh Muhmmed Konyevi, Reyhani Yayınları, İstanbul 1998 (S.27)