Veli’den Başkası Avret Utanç Yerini Açınca Melekler Ondan Nefret Edip Uzaklaşır. Veliye Gelince, Onun Böyle Bir Hali Meydana Çıkınca Melekler Ondan Nefret Etmez. Çünkü Velinin Böyle Yapmasında Sıhatli Bir Maksat Vardır Ki Bu Yüzden Avret Yerini Örtmeyi Terk Etmiş Bulunuyor. Veli Avret Yerlerini Örtmekten Dolayı Da Sevaba Girer. Örtmediği Takdirde İse Bir Şey Gerekmez

I – Abdülaziz El Debbağ: Veli’den Başkası Avret Utanç Yerini Açınca Melekler Ondan Nefret Edip Uzaklaşır. Çünkü Meleklerdeki Edep Ve Terbiye Daha Üstün Bir Anlam Taşımaktadır. Veliye Gelince, Onun Böyle Bir Hali Meydana Çıkınca Melekler Ondan Nefret Etmez. Çünkü Velinin Böyle Yapmasında Sıhatli Bir Maksat Vardır Ki Bu Yüzden Avret Yerini Örtmeyi Terk Etmiş Bulunuyor. Çünkü O Durumda Avret Yerlerinin Açılması Daha Uygun Bir Seviyede Bulunuyordu. Bununla Beraber, Avret Yerlerini Örtmekten Dolayı Da Sevaba Girer. Örtmediği Takdirde İse Bir Şey Gerekmez

.

I – Abdülaziz El Debbağ: Veli’den Başkası Avret Utanç Yerini Açınca Melekler Ondan Nefret Edip Uzaklaşır. Çünkü Meleklerdeki Edep Ve Terbiye Daha Üstün Bir Anlam Taşımaktadır. Veliye Gelince, Onun Böyle Bir Hali Meydana Çıkınca Melekler Ondan Nefret Etmez. Çünkü Velinin Böyle Yapmasında Sıhatli Bir Maksat Vardır Ki Bu Yüzden Avret Yerini Örtmeyi Terk Etmiş Bulunuyor. Çünkü O Durumda Avret Yerlerinin Açılması Daha Uygun Bir Seviyede Bulunuyordu. Bununla Beraber, Avret Yerlerini Örtmekten Dolayı Da Sevaba Girer. Örtmediği Takdirde İse Bir Şey Gerekmez
Abdülaziz El Debbağ: El ibriz
Veli’den başk
ası avret utanç yerini açınca melekler ondan nefret edip uzaklaşır. Çünkü meleklerdeki edep ve terbiye daha üstün bir anlam taşımaktadır. Burada bahsettiğimiz avret yerlerinden maksat, hissi olan avret erleridir, buda açıktır. Manevi avret ise müstehcen şeylerden bahsetmek ve havai kelimeler kullanmaktır. Veliye gelince, onun böyle bir hali meydana çıkınca melekler ondan nefret etmez. Çünkü velinin böyle yapmasında sıhatli bir maksat vardır ki bu yüzden avret yerini örtmeyi terk etmiş bulunuyor. Çünkü o durumda avret yerlerinin açılması daha uygun bir seviyede bulunuyordu. Çünkü iki maslahatla karşılaştığımızda onlardan en sağlam olanıyla emel edilir. Yada en yararlı kabul edilenine doğru gidilir. Bu durumda o maslahatı yerine getirmek vacip olur.
Bununla beraber, avret yerlerini örtmekten dolayı da sevaba girer. Örtmediği takdirde ise bir şey gerekmez.Çünkü onu bundan alı koyan daha kuvvetli ve yararlı bir maslahattı. Eğer böyle bir maslahat olmasaydı avret yerini açmaz kapalı tutardı. Böylece o sanki her ikisini de yerine getirmiş yani hem avretini örtmüş hem de en yararlı olan şeyi yapmış sayılır. Bunun üzerine şeyh’ime sordum: Efendim, bahsettiğiniz bu maslahat nedir ki o sebeple avret yerini açık tutuyor? Bir de müstehcen olan sözler nelerdir? Allah kendisinden razı olsun şu cevabı verdi: Zatı kendi alemine doğru çeviren ve aklını da ona doğru döndüren şey, o halde avret yerini açmak o şahsa gerekliyse bunu yapar. Müstehcen söz söylemek, gayrı ciddi kelimeler kullanmak o şahsa gerekiyorsa bunları yapar. Bundan başka fani şeylerden bir şey o şahsa gerekiyorsa onları da yapar ve bu böyle sürüp gider.
Kaynak: Abdülaziz el debbağ, El ibriz, Cilt:2, Sayfa 189

Bu yazı Genel kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir yanıt yazın