I – Mezar Soyguncusu Dediki “Farzedelim Ki Sen Affedilmiş Bir Kimsesin, Benim Affedildiğimi Nereden Biliyorsun?” Kadın: Allah Taâlâ Beni Ve Cenaze Namazımı Kılanların Hepsini Affetti. Sen De Cenaze Namazımı Kılmıştın, Dedi. Adam Diyor Ki: Bunun Üzerine Kadını Terkettim. Mezarına İade Ettim Ve Üzerini Toprakla Kapattım. Bu Zat, Bundan Sonra Tevbe Etmiş Ve Tevbesine De Güzel Bir Şekilde Sadık Kalmıştı
.
I – Mezar Soyguncusu Dediki “Farzedelim Ki Sen Affedilmiş Bir Kimsesin, Benim Affedildiğimi Nereden Biliyorsun?” Kadın: Allah Taâlâ Beni Ve Cenaze Namazımı Kılanların Hepsini Affetti. Sen De Cenaze Namazımı Kılmıştın, Dedi. Adam Diyor Ki: Bunun Üzerine Kadını Terkettim. Mezarına İade Ettim Ve Üzerini Toprakla Kapattım. Bu Zat, Bundan Sonra Tevbe Etmiş Ve Tevbesine De Güzel Bir Şekilde Sadık Kalmıştı
Naklederler ki: Kefen soyan bir adam vardı. Bir kadın vefat etmiş, halkla birlikte kefen soyguncusu da kadının cenaze namazını kılmıştı. Fakat gayesi kadının mezarını öğrenmek idi. Gece olup karanlık basınca adam kadının mezarını kazıdı. Kadın ona : Sübhanallah, sen Allah tarafından affedilmiş bir kişisin, benim gibi Allah’ın affına mazhar olmuş bir kadının kefenini nasıl alabiliyorsun? dedi. Adam: Farzedelim ki sen affedilmiş bir kimsesin, benim affedildiğimi nereden biliyorsun? dedi. Kadın: Allah Taâlâ beni ve cenaze namazımı kılanların hepsini affetti. Sen de cenaze namazımı kılmıştın, dedi. Adam diyor ki: Bunun üzerine kadını terkettim. mezarına iade ettim ve üzerini toprakla kapattım. Bu zat, bundan sonra tevbe etmiş ve tevbesine de güzel bir şekilde sadık kalmıştı.
Kaynak: Kuşeyri Risalesi-S.Uludağ, Dergah Yayınları, 1.Baskı, İst-1978 (S.503)