I – Mürit Ağzını Normal Bir Şekkilde Açıp Mürşidin Üfürmesini Beklemeli. Mürşit Üfürdüğünde: Mürşidin Nefesindeki, Feyz, Nur Ve Nisbeti, Yaralı Ve Zulmetli Kalbinin Devası Bilip, Mürşidin Nefesini İçine Çekmelidir. Teveccühün Bitimine Kadar, Mürit Halini Muhafaza Etmeli, Mürşidinden Nisbet Talebinden Geri Kalmamalı
II – Üstadı Nefes Verdikçe Feyz Almak İçin O Nefesini İçine Çeker. Üstadı Nefesini İçine Çektiğinde Kalbindeki Pası Ve Karanlığı Yok Ettiğine İnanır. Ve Kendi De Kalbindeki Pası Ve Karanlığı Dışarı Atmak İçin Nefesini Sağa Ve Sola Doğru Boşaltır. Üstadının Nefes Alıp Vermesi Boyunca Onun Yardımı Ve Feyz Vermesiyle Kalbindeki Yaraların Kapandığını, İyileştiğini Ve Kalbinin Beyazlaştığmı Düşünür. Üstadından Ricada Bulunarak Bu Durumu Daha Fazlalaştırmasını İster
.
I – Mürit Ağzını Normal Bir Şekkilde Açıp Mürşidin Üfürmesini Beklemeli. Mürşit Üfürdüğünde: Mürşidin Nefesindeki, Feyz, Nur Ve Nisbeti, Yaralı Ve Zulmetli Kalbinin Devası Bilip, Mürşidin Nefesini İçine Çekmelidir. Teveccühün Bitimine Kadar, Mürit Halini Muhafaza Etmeli, Mürşidinden Nisbet Talebinden Geri Kalmamalı
Mürit ağzını normal bir şekkilde açıp mürşidin üfürmesini beklemeli. Mürşit üfürdüğünde: Mürşidin nefesindeki, feyz, nur ve nisbeti, yaralı ve zulmetli kalbinin devası bilip, mürşidin nefesini içine çekmelidir. Teveccühün bitimine kadar, mürit halini muhafaza etmeli, mürşidinden nisbet talebinden geri kalmamalı.
Teveccühün sonunda okunan ayeti “kerîme, teveccühün bittiğine ala mettir. O zaman mürit yirmibeş defa Estağfirullah deyip, baştan beri kapalı olan gözlerini açmalıdır.
Kaynak: Cennet Yolunun Rehberi – Şeyh Seyda Muhammed Konyevi, Özkevser Vakfı Yayınları, Konya 1997(S.130)
.
II – Üstadı Nefes Verdikçe Feyz Almak İçin O Nefesini İçine Çeker. Üstadı Nefesini İçine Çektiğinde Kalbindeki Pası Ve Karanlığı Yok Ettiğine İnanır. Ve Kendi De Kalbindeki Pası Ve Karanlığı Dışarı Atmak İçin Nefesini Sağa Ve Sola Doğru Boşaltır. Üstadının Nefes Alıp Vermesi Boyunca Onun Yardımı Ve Feyz Vermesiyle Kalbindeki Yaraların Kapandığını, İyileştiğini Ve Kalbinin Beyazlaştığmı Düşünür. Üstadından Ricada Bulunarak Bu Durumu Daha Fazlalaştırmasını İster
Yarar sağlamak için müridin korku, ümit, haz ve sevgi hallerini arttırması gerekir. Teveccüh sırası kendisine geldiğinde, Üstadı nefes verdikçe feyz almak için o nefesini içine çeker. Üstadı nefesini içine çektiğinde kalbindeki pası ve karanlığı yok ettiğine inanır. Ve kendi de kalbindeki pası ve karanlığı dışarı atmak için nefesini sağa ve sola doğru boşaltır. Üstadının nefes alıp vermesi boyunca onun yardımı ve feyz vermesiyle kalbindeki yaraların kapandığını, iyileştiğini ve kalbinin beyazlaştığmı düşünür. Üstadından ricada bulunarak bu durumu daha fazlalaştırmasını ister. Teveccüh’ün sonuna kadar bu olay devam eder. Teveccüh bitince, müridin içindeki rahatsızlıkların derecesi ortaya çıktığından rabıta anlatılır ve zikir eğitimi yapılır.
Kaynak: Adab-ı Fethullah – Şeyh Fethullahi Verkanisi – Menzil Yayınevi, Adıyaman, 1997 (S.23)