I – Yüzyirmidörtbin Peygambere Mukabil Her Asırda Yüzyirmidörtbin Veli Bulunur. Bu Veliler Dört Kısımdır: 1-Kendisinin Veli Olduğunu Bilir, Halk Da Bilir; 2-Kendisi Bilir, Halk Bilmez; 3-Halk Bilir, Kendisi Bilmez; 4-Kendisi De Bilmez, Halk Da Bilmez
.
I – Yüzyirmidörtbin Peygambere Mukabil Her Asırda Yüzyirmidörtbin Veli Bulunur. Bu Veliler Dört Kısımdır: 1-Kendisinin Veli Olduğunu Bilir, Halk Da Bilir; 2-Kendisi Bilir, Halk Bilmez; 3-Halk Bilir, Kendisi Bilmez; 4-Kendisi De Bilmez, Halk Da Bilmez
MEVKİ VE MERTEBELER
Yüzyirmidörtbin peygambere mukabil her asırda yüzyirmidörtbin veli bulunur.
Bu veliler dört kısımdır:
1 Kendisinin veli olduğunu bilir, halk da bilir.
2 Kendisi bilir, halk bilmez.
4 Halk bilir, kendisi bilmez.
4 Kendisi de bilmez, halk da bilmez.
Niçin kendisi bilmez? Çünkü o onu kendisine yakıştırmaz da onun için. Allah-u Teâlâ onu perdelemiş ve saklamıştır.
Bu velilerin hepsi vazifeli değildir, vazifeli olanların sayısı azdır.
Bunların en hayırlısı beşyüzdür. Bu beşyüzün içinden kırk kişi süzülür. Kırk kişinin içinden yedi kişi süzülür. Yedi kişinin içinden beş kişi süzülür. Beş kişinin içinden üç kişi süzülür. Üç kişinin içinden de bir kişi süzülür.
O bir kişi ahirete intikal ettiği zaman, onun yerine üçten birisi seçilir ve böylece her boşalan yere bir sonraki mertebeden takviye edilir. Ve nihayet en son olarak vefat eden bir velinin yerine de avamdan bir kimse geçirilir ve bu yüzyirmidörtbin veli her zaman için mevcuttur. Artar eksilmezler.
Bunlar vazifelerine göre; “Kutup”, “Nücebâ”, “Ebdâl”, “Evtâd”,
“Imâmeyn”, “Gavs”, “Ümena”, “Nükebâ”, “Meczûb” gibi isimler alırlar. Onların hayatları sırdır, Allah bilir, her yerde emniyettedirler.
Kaynak: Tasavvuf’un Aslı Hakikat Ve Marifethullah İncileri – Ömer Öngüt, Hakikat Yayıncılık, 2.Baskı, İstanbul-2001 (S.120)