I – Mürid Bir Derdi İçin Mürşidine Danıştığı Gibi, Mürşid De O Meselenin Hallini Allahu Tealaya Danışır. Mürşid İçin Allah Katında Uyku Ve Uyanıklık Halinde Açık Tutulan Bir Özel Konuşma Kapısı Vardır
Mürid, mürşidini, Allahu Teala’nın kendi katına ulaştırmak için önüne açtığı bir kapı olarak görmeli, ilahi huzura oradan girilip çıkılacağına inanmalı, bütün dünyevi ve uhrevi mühim işlerini, dertlerini mürşidine getirmeli, onun hallettiği bütün şeyleri, Kerim olan Allah Teala’ya arz ederek ve O’ndan ilahi bir bilgi ve destek alarak hallettiğine itikat etmelidir. Mürid bir derdi için mürşidine danıştığı gibi, mürşid de o meselenin hallini Allahu Tealaya danışır. Mürşid için Allah katında uyku ve uyanıklık halinde açık tutulan bir özel konuşma kapısı vardır. Demek ki, mürşid, müridin işlerinde kendi hevasıyla tasarrufta bulunmaz…
Kaynak: Şihabüddin Sühreverdi, Gerçek Tasavvuf sy:122
II – Ne Dileğin Varsa Bana Söyle Allah’a Arz Edeyim. Bugüne Kadar Kimin İçin Bir Dilekte Bulundumsa Geri Çevirmemiştir.
Bir gece rüyamda Ma’ruf-u Kerhî’yi (ks) gördüm. Bana: “Ey Davud, ne dileğin varsa söyle de Allah’a arz edeyim!” dedi. “Şeyhimi (Abdulkadir’i kastediyor) azlettiler”, dedim. “Hayır, Şeyhini azletmediler ve edemeyeceklerde!” diye mukabelede bulundu.” Uyandığımda seher vakti idi, doğru Şeyhe koştum. Daha içeri girmeden, kendisiyle konuşmadan ve beni görmeden, içerden: “Evet, Şeyhini azletmediler ve edemeyecekler de! Ne dileğin varsa bana söyle Allah’a arz edeyim. Bugüne kadar kimin için bir dilekte bulundumsa geri çevirmemiştir!” diyince hayretten donakaldım.
Kaynak: http://www.geylanivakfi.com/hz-abdulkadir-geylani-k-s/seyyid-abd%C3%BClkadir-geylaninin-m%C3%BCridleri-ve-%C5%9Fefaati.html
