I – Kendimi Tenzih Ederim, Kendimi Tenzih Ederim; Ben En Yüce Olan Rabbimin Kendisiyim! Benim Bir Benzerim Ne Gökte Bulunur; Ne De Benim Sıfatımın Bir Benzeri Yeryüzünde Bilinir
«Kendimi tenzih ederim, kendimi tenzih ederim; ben en yüce olan Rabbimin kendisiyim!»
Kaynak: Beyazıd Bestami ve İslam tasavvufunun özü – Celal Yıldırım, Demir Kitabevi, İstanbul-1978 (S.62)
“Kabe’yi tavaf ederken, hep rabbimi istiyor, O’nun huzuruna ermeyi arzu ediyorum. Tavaf esnasında Rabbime kavuşunca , O’nun yakınlığına erişince, bir de baktım ki Kabe de benim etrafında dönüyor.”
Kaynak: Beyazıd Bestami ve İslam tasavvufunun özü – Celal Yıldırım, Demir Kitabevi, İstanbul-1978 (S.91)
«Benim bir benzerim ne gökte bulunur; ne de benim sıfatımın bir benzeri yeryüzünde bilinir!»
Kaynak: Beyazıd Bestami ve İslam tasavvufunun özü – Celal Yıldırım, Demir Kitabevi, İstanbul-1978 (S.265)
«Rabbim, seni tenzih ederim; seni hakkıyla bilemedim!.» derken, Bâyezid-i Bestâmî:
«Kendimi tenzih ederim, kendimi tenzih ederim, sânım ne büyüktür!.»
demiştir. Buna nefersiniz?
Kaynak: Beyazıd Bestami ve İslam tasavvufunun özü – Celal Yıldırım, Demir Kitabevi, İstanbul-1978 (S.99-100)
II – Ebu Yezid: Cübbemde Allah’tan Başkasını Görmüyorum, Kendimi Tüm Eksiklerden Tenzih Ederim, Şanım Ne Yücedir..
Ebu Yezid el-Bestami anlatıyor:
‘Bir seferinde Allah subhanehu ve teâlâ beni kendi katına yükseltti, beni huzurunda dikti ve ‘Ey Ebu Yezid, kullarım seni görmek istiyorlar’ dedi. Ben de: ‘Beni vahdaniyetinle süsle, bana enaniyet/benlik elbiseni giydir ve beni ahadiyet makamına yükselt. Ta ki kulların beni gördüğünde desinler ki seni/Allah’ı gördük. Böylece sen bu olmuş, ben de orada olmamış olurum’ dedim.’ (Lum’a, Sayfa 461)
Yine Ebu Yezid şöyle der:
‘Subhani (Kendimi tüm eksiklerden tenzih ederim), Ma a’zeme şe’n (Şanım ne yücedir)’
‘Cübbemde Allah’tan başkasını görmüyorum.’
Kaynak: http://tevhiddergisi.net/makale/tasavvufta-veli-seyh-tasavvuru