I – Gavsü’l-âzâm Hz.’leri Hristiyana Sordu, Hz. İsa’nın Büyüklüğünü Hangi Mucizatıyla Kabul Edersiniz?” O Da; “Ölüyü Diriltti” Dedi. Bunun Üzerine Gavsü’l-Âzâm Hz.’leri Eski Mezarlardan Birinin Başına Geçti Ve Asırlar Önce Ölmüş Mevta’ya “Kumbiızrmâh” Deyince Mevta Dirildi Ve Mezarından Kalktı Ve Kendisinin Eskiden Yaşamış Bir Rahip Olduğunu Söyledi
(Yorum) Kendisini Şirk Koştuğu Ayet: Allah, ‘Ey Meryem oğlu İsa! (..) Ölüleri iznimle diriltiyordun
II – Hristiyan: “Bizim Peygamberimiz Ölüyü Diriltiyordu” Dedi. Hz. Gavs: “Hz. Îsa Ölüyü Dirilttiği Zaman Ne Söylerdi?” Diye Sormuş. Hristiyan: “Kum Biiznillah” Derdi. Hz.Gavs: “Bu Mezarda Yatan Sağken Şarkıcılık Yapıyormuş, İstersen Kalktığında Şarkı Söyleyerek Kalksın” Demiş Ve Ayağını Mezara Vurarak “Kum Biiznillah.” Demiş. Derhal Mezar Açılarak İçindeki Kişi Şarkı Söyleyerek Ayağa Kalkmış.
(Yorum) Bu Hikayeyi Anlatmasının Amacı Şu Ayeti Öne Sürmek: Eğer biz onlara melekleri indirseydik, ölüler de kendileriyle konuşsaydı ve her şeyi toplayıp karşılarına getirseydik, Allah’ın diledikleri hariç, yine de inanacak değillerdi, fakat çokları bunu bilmezler
.
I – Gavsü’l-âzâm Hz.’leri Hristiyana Sordu, Hz. İsa’nın Büyüklüğünü Hangi Mucizatıyla Kabul Edersiniz?” O Da; “Ölüyü Diriltti” Dedi. Bunun Üzerine Gavsü’l-Âzâm Hz.’leri Eski Mezarlardan Birinin Başına Geçti Ve Asırlar Önce Ölmüş Mevta’ya “Kumbiızrmâh” Deyince Mevta Dirildi Ve Mezarından Kalktı Ve Kendisinin Eskiden Yaşamış Bir Rahip Olduğunu Söyledi
“Esratü’t-Talibin” namlı yüce eserde şu menkıbe nakil olu-nur:
Birgün, Gavsü’l-âzâm müslümanlarla, hristiyanların müşte¬reken oturdukları bir mahalden geçiyordu…
O sırada bir müslümanla bir hristiyan bir konuyu tartışıyor¬lardı. Bunu işiten Gavsü’l-âzâm Hz.’leri:
— «Münâkaşanızın sebebi nedir?» diye sordu. Onlar da
— «Hz. İsa mı, Hz. Muhammed mi daha büyüktür diye tar¬tışıyoruz» dediler.
Gavsü’l-âzâm Hz.’leri hristiyana sordu;
— «Hz. İsa’nın büyüklüğünü hangi mucizatıyla kabul eder¬siniz?» O da;
— «Ölüyü diriltti» dedi.
Bunun üzerine Gavsü’l-âzâm Hz.’leri;
– «Ben bir nebî değilim. Hz. Muhammed (s.a.v.)’in ümme¬tinden varis-i nebîyim. Benimle beraber gelir misiniz?» der.
Hristiyanın «Evet» cevabı vermesi üzerine, çok eski hristi¬yan mezarlarının bulunduğu bir kabristana gidildi. Gavsü’l-âzâm Abdülkâdîr Geylânî (k.s.) o kabristandaki eski mezar¬lardan birinin başına geçti ve asırlar önce ölmüş mevta’ya:
– «KumBiızrmâh» (Allah’ü Zü’l-Celâl’inİzniyle)
Deyince mevta dirildi ve mezarından kalktı ve kendisinin eskiden yaşamış bir rahip olduğunu söyledi. O zaman Gavs Hazretleri hristiyana dönerek: – «Evlâdım,«KUMBİ’İZNİLLAH» dedim, bu ölü dirildi. Eğer «KUMBİİZNİ» (benim’iznimle kalk) deseydim, mezarlıkta kimse kalmaz bütün ölüler dirilirdi…» buyurdu.
Kaynak: Gayb’ın Dili Abdülkadir Geylani’nin Menkıbeleri… – Muhammed Sadık Ul Sadi, Kitsan, İst. 1996, Tercüme: Seyyid Hüseyin Fevzi Paşa (S.127-128)
.
(Yorum) Kendisini Şirk Koştuğu Ayet: Allah, ‘Ey Meryem oğlu İsa! (..) Ölüleri iznimle diriltiyordun
Maide suresi 110
Allah, ‘Ey Meryem oğlu İsa! Sana ve anana olan nimetimi an’ demişti, ‘Seni Ruhul Kudüs ile desteklemiştim; beşikte ve yetişkin iken insanlarla konuşuyordun; sana Kitap’ı, hikmeti, Tevrat’ı ve İncil’i öğretmiştim. Sen iznimle, çamurdan kuş gibi bir şey yapmış ona üflemiştin de iznimle Uçan bir şey olmuştu; anadan doğma körü, alacalıyı iznimle iyi etmiştin. Ölüleri iznimle diriltiyordun. İsrailoğullarına belgelerle geldiğinde, onlardan inkâr edenler, ‘Bu apaçık bir büyüdür’ demişlerdi de Ben onların sana zarar vermelerini önlemiştim.’
.
II – Hristiyan: “Bizim Peygamberimiz Ölüyü Diriltiyordu” Dedi. Hz. Gavs: “Hz. Îsa Ölüyü Dirilttiği Zaman Ne Söylerdi?” Diye Sormuş. Hristiyan: “Kum Biiznillah” Derdi. Hz.Gavs: “Bu Mezarda Yatan Sağken Şarkıcılık Yapıyormuş, İstersen Kalktığında Şarkı Söyleyerek Kalksın” Demiş Ve Ayağını Mezara Vurarak “Kum Biiznillah.” Demiş. Derhal Mezar Açılarak İçindeki Kişi Şarkı Söyleyerek Ayağa Kalkmış.
Gavs birgün bir mahalleden geçerken bir müslümanla bir hristiyanın münakaşa ettiklerini gördü, sebebini soydu, müslüman; “Bu hristiyan bizim peygamberimiz sizin peygamberinizden üstündür” diyor, ben de tam tersini iddia ediyorum, dedi.
Hz. Gavs hristiyana: “İddianı hangi delille ispat edersin?” diye sordu. Hristiyan: “Bizim peygamberimiz ölüyü diriltiyordu” dedi.
Hz. Gavs “Ben peygamber değilim, ama peygambere uyan bir müslümanım. Eğer ben ölüyü diriltirsem, peygamberimize inanır mısın” dedi. Hristiyan “Evet, inanırım” dedi. Hz. Gavs “Bana harap birine zar göster” demiş, Hristiyan da çok harap bir mezar göstermiş.
Hz. Gavs: “Hz. îsa ölüyü dirilttiği zaman ne söylerdi?” diye sormuş. Hristiyan: “Kum biiznillah” derdi.
Hz.Gavs: “Bu mezarda yatan sağken şarkıcılık yapıyormuş, istersen kalktığında şarkı söyleyerek kalksın” demiş ve ayağını mezara vurarak “Kum biiznillah.” demiş. Derhal mezar açılarak içindeki kişi şarkı söyleyerek ayağa kalkmış. Hristiyan bu olay karşısında hayran ve sekran olarak hemen Hz Gavs’ın ellerine kapanıp şehadet getirmiş.
Kaynak: Gavs’ül Azam Seyyid Abdulkadir Geylani ve Kadiri Tarikatı – M. Şefik Korkusuz, Menzil Yayınevi-Adıyaman, 19951. (S.85-86)
.
(Yorum) Bu Hikayeyi Anlatmasının Amacı Şu Ayeti Öne Sürmek: Eğer biz onlara melekleri indirseydik, ölüler de kendileriyle konuşsaydı ve her şeyi toplayıp karşılarına getirseydik, Allah’ın diledikleri hariç, yine de inanacak değillerdi, fakat çokları bunu bilmezler
Enam Suresi;
109- Müşrikler, kendilerine bir mucize gelirse ona mutlaka iman edeceklerine dair en ağır yeminleriyle Allah’a yemin ettiler. De ki: “Mucizeler ancak Allah katındadır”. Onlara mucizeler geldiğinde de iman etmeyeceklerini siz nerden bileceksiniz?
110- Biz onların kalblerini ve gözlerini çeviririz de, onlar, ilkin iman etmedikleri gibi, gene de iman etmezler. Biz de onları taşkınlıkları içerisinde kör ve şaşkın bırakırız.
111- Eğer biz onlara melekleri indirseydik, ölüler de kendileriyle konuşsaydı ve her şeyi toplayıp karşılarına getirseydik, Allah’ın diledikleri hariç, yine de inanacak değillerdi, fakat çokları bunu bilmezler.