Hazret-i Muhammed Belirli Bir Zamanda Allah’ın Elçisi Olarak Ba’s Edilen Bir Peygamber Olmasından Çok Önce Kevnî (Kâinatla Ve Yaratılışla) İlgili Bir Varlıktır!

I – Hakîkat-ı Muhammediyye (Muhammed’in Gerçeği): Hazret-i Muhammed Hakkında Özellikle Önemli Olan, Onun Belirli Bir Zamanda Allah’ın Elçisi Olarak Ba’s Edilen Bir Peygamber Olmasından Çok Önce Kevnî Bir Varlık Olduğudur
Hakîkat-ı Muhammediyye İbn Arabî’nin logos (kelime) felsefesinin en önemli kavramlarından biridir. Ama bu konunun Afîfî’nin İbn Arabî’nin felsefesiyle ilgili kitabında (*515) enine boyuna tartışılmış olması dolayısıyla burada bunu yalnızca İnsân-ı Kâmil meselesinin bir vechesi olarak tartışmakla yetineceğim.
İbn Arabî’ye göre bütün peygamberler İnsân-ı Kâmil fikrinin timsâlidirler. Ama Hazret-i Muhammed bütün bu peygamberler arasında müstesnâ bir yer işgal eder. Hazret-i Muhammed hakkında özellikle önemli olan, onun belirli bir zamanda Allah’ın elçisi olarak ba’s edilen bir peygamber olmasından çok önce kevnî bir varlık olduğudur. İbn Arabî bu kavramı kendisinin kevnî bir tabîata sâhip bir varlık olarak tasvîr ettiği şu meşhur hadîse dayandırmaktadır:
“Âdem daha henüz balçıkla su arasındayken bile ben peygamberdim” (*516)
Ontolojik açıdan, ezeldenberi var olan kevnî bir varlık olarak Muhammed a’yân-ı sâbite’ye tekabül eder ya da a’yân-ı sâbite’nin düzeyini temsîl eder. Söz konusu düzey ise, “mutlak olarak Hakk” ile Hakk’ın zâhirî tecellîsi olan âlem arasındaki var olduğu da olmadığı da söylenemeyen berzah’ın düzeyidir. Bu ara düzey, İlâhî Bilinç ile özleştirilmesi açısından ilâhî niteliktedir ama, aynı zamanda da, yalnızca yaratılmış âlemle ilişkili olduğu sürece temelinde mahlûk ya da beşerîdir. İşte Hakîkat-ı Muhammediyye bu son yâni beşerî vechesi itibâriyle bu ara düzeydir. Bu, aynı zamanda kevnî (kozmik) düzeydeki İnsân-ı Kâmil’dir.
*515 IV. Bölüm, s. 66-101. Bu islâmî logos-doktrini ile hıristiyan logos-doktrini arasındaki târihî ilişkinin bir tartışması için Bk. Arthur Jeffery: Ibn al-‘Arabi’s Shajarat al-Kawn (Studia Islamica, X, Paris, 1959, s. 45-62).
*516 “Küntü nebiyyen ve Âdeme beyn el-mâi ve-t tıyn”
Kaynak:http://www.muhyiddinibnularabi.com/hakikat-i-muhammediyye-muhammedin-gercegi/