Bu Sözlerde Şaşılacak Bir Şey Yoktur; Bu Allah Dostları Yükseldikçe Kendilerini Daha Aşağı Görürler. Ne Kadar Çok Yükselirse, Kendini O Kadar Çok Aşağı Görüyor. Çok Yükselmek, Kendini Çok Aşağı Görmeye Sebep Oluyor. Yabancılar, Buna İster İnansın, İster İnanmasın, Önemi Yoktur

I – İmam-ı Rabbani Hazretleri Buyuruyor Ki: Şaşılacak Şeydir Ki, Büyük Zatlara Gelen Feyzler, Nimetler, Bu Kusurları Görmeye Yardım Ediyorlar. Ayıpları Görmek Kuvvetini Artırıyorlar. Ucb [Kendini Beğenmek] Yerine, Aşağılık Gösteriyorlar. Yüksek Yerde Olana, Tevazu Yolunu Açıyorlar. Hem Evliyalığın En Yüksek Derecesini İhsan Ediyorlar, Hem De, Kendini Kusurlu Görmeyi Sağlıyorlar. Ne Kadar Çok Yükselirse, Kendini O Kadar Çok Aşağı Görüyor. Çok Yükselmek, Kendini Çok Aşağı Görmeye Sebep Oluyor. Yabancılar, Buna İster İnansın, İster İnanmasın, Önemi Yoktur.
İmam-ı Rabbani hazretleri buyuruyor ki:
Şaşılacak şeydir ki, büyük zatlara gelen feyzler, nimetler, bu kusurları görmeye yardım ediyorlar. Ayıpları görmek kuvvetini artırıyorlar. Ucb [kendini beğenmek] yerine, aşağılık gösteriyorlar. Yüksek yerde olana, tevazu yolunu açıyorlar. Hem evliyalığın en yüksek derecesini ihsan ediyorlar, hem de, kendini kusurlu görmeyi sağlıyorlar. Ne kadar çok yükselirse, kendini o kadar çok aşağı görüyor. Çok yükselmek, kendini çok aşağı görmeye sebep oluyor. Yabancılar, buna ister inansın, ister inanmasın, önemi yoktur. (1/222)
[Bid’at ehli, aynı zamanda, tasavvufa yabancı insan demektir. Hatta evliya olmayan kimse, evliyalığa yabancı durumdadır. Herkes, bilmediği şeyin yabancısıdır.]
Netice: Tasavvufta salik, kendisinin yaratılmış, aciz bir kul olduğunu, kendisinde bulunan bütün nimetleri Rabbinin yani Allahü teâlânın ihsan ettiğini bilir. Bunları hak sahibine yani Allahü teâlâya teslim eder. Geriye kendisinde kötülükten, kusurdan, günahtan başka şey kalmadığını görür. Bunlar ise övünülecek değil, utanılacak, aşağılanacak şeylerdir.
Kaynak: http://www.dinimizislam.com/detay.asp?Aid=4676