I – Facir Ve Zalim Bir Kimse Olsa Dahi Yöneticiye İtaatın Vücubunu Ortaya Koyan Hadis-i Şerifler De Vardır: Allah’a İsyanı Emretmediği, Açık Olarak Küfrü Ortaya Çıkmadığı Müddetçe, Zulüm Etse De Başkasının Hakkını Yese De Müslüman Yöneticiye İtaat Müslümanlara Farzdır
II – Sual: Günahkâr, Fasık Ve Zalim Olan Bir Âmire Dinimize Göre İtaat Gerekir Mi? Cevap: Dinimiz, Cemiyetin Huzur İçinde Yaşaması, Kargaşadan Uzak Olması İçin Âmirler Kötü De Olsa, Onların Meşru Emirlerine İtaat Edilmesini Emreder. Âmirimiz Kötü Diye Yakınmamız Doğru Değildir. Önce Kendimize Bakmamız Gerekir. Acaba Kendimiz İyi Miyiz? Kendimizi Düzeltirsek, Âmirlerimiz De Düzelir. Nitekim Şir’a Şerhindeki Hadis-i Şerifte (Siz Nasılsanız, Başınıza Öyle Âmirler Geçer) Buyuruluyor. O Halde, İlk Önce Kendimizi Islah Etmeliyiz!
III – Sual: Âmirlerimizden Adaletsiz Ve Yanlış İş Yapanlar Oluyor. Uğraşmamıza Rağmen Hakkımızı Alamazsak, Yanlışlıkları Düzeltemezsek Âmirlerimizi Bir Üst Makama Şikayet Etmemizde Bir Mahzur Olur Mu? Cevap: Âmirlerle Münakaşa Edilmez. Onların Yaptığı İşler Ulu Orta Tenkit Edilmez. Onlara İtiraz, Onları Tayin Eden Âmire İtiraz Olur. Âmirlere İtaat Gerekir. Çünkü Peygamber Efendimiz Buyuruyor Ki: Sırtına Vurup Malını Alsa Da, Âmirine İtaat Et!
.
I – Facir Ve Zalim Bir Kimse Olsa Dahi Yöneticiye İtaatın Vücubunu Ortaya Koyan Hadis-i Şerifler De Vardır: Allah’a İsyanı Emretmediği, Açık Olarak Küfrü Ortaya Çıkmadığı Müddetçe, Zulüm Etse De Başkasının Hakkını Yese De Müslüman Yöneticiye İtaat Müslümanlara Farzdır
İSLÂM İLE HÜKMEDEN MÜSLÜMAN YÖNETİCİYE İTAAT ETMEK FARZDIR
Allah’a isyanı emretmediği, açık olarak küfrü ortaya çıkmadığı müddetçe, zulüm etse de başkasının hakkını yese de Müslüman yöneticiye itaat Müslümanlara farzdır.
İtaatın farz oluşuna delil bu hususta varid olmuş ayetler ve hadis-i şeriflerdir. Allah (c.c.) şöyle buyurmaktadır: “Ey iman edenler, Allah’a itaat edin, Peygambere itaat edin ve sizden olan emir sahiplerine de.”[1]
Buhari, Ebu Seleme b. Abdurrahman’dan Ebu Hureyre’yi şöyle derken dinlediğini rivayet etmektedir: “Rasulullah (s.a.v) şöyle dedi: “Bana itaat eden Allah’a itaat etmiş olur. Bana isyan eden de Allah’a isyan etmiş olur. Benim tayin ettiğim emire itaat eden bana da itaat etmiş olur, tayin ettiğim emire isyan eden bana da isyan etmiş olur.” [2] Bir başka rivayette ise: “… kim emire itaat ederse bana da itaat etmiş olur…” denilmektedir.
Enes b. Mâlik’den gelen rivayette şöyle denilmektedir: Rasulullah (s.a.v) buyurdu ki: “Başınıza başı kuru üzüm tanesini andıran Habeşli bir köle yönetici olarak tayin edilse dahi, dinleyip itaat ediniz.” [3] Amr b. el- As’dan: Nebi (s.a.v) şöyle dedi: “Her kim bir imama biat eder, ona eliyle musafaha eder ve kalbinin meyvesini ona verirse (kalbinden ona beyatta bulunursa) gücü yettiğince ona itaat etsin. Bir başkası gelip te onunla (yönetim hususunda) çekişecek olursa o diğerinin boynunu vurunuz.” [4]
İşte bunlar itaatın vücubu hususunda açık delillerdir. Çünkü yüce Allah emir sahiplerine, emire ve imama itaatı emretmiştir. İtaat emri ile birlikte yer alan karineler itaat emrinin kesin olduğunu ifade etmektedir. Bu karineler; Peygamber (s.a.v)’in emire isyanı kendisine ve Allah’a isyan gibi değerlendirmesi, yönetici Habeşli bir köle olsa dahi itaati emrederek bu hususta işi sıkı tutmuş olmasıdır. İşte bütün bunlar itaat isteğinin kesin bir istek olduğunun delilleridir. O halde yöneticiye itaat farz olmaktadır.
İtaat, belli bir yönetici ve belli işlerle kayıtlı olmaksızın mutlak olarak gelmiştir. O halde Müslümanlardan olan herhangi bir yöneticiye itaat vaciptir. İsterse bu yönetici zalim ve fasık olsa, batıl yollardan insanların mallarını yese dahi ona itaat farzdır. Çünkü deliller kayıtlı olmayıp mutlaktır. Bu nedenle bu deliller mutlaklığı üzere kalmaya devam ederler.
Bununla birlikte facir ve zalim bir kimse olsa dahi yöneticiye itaatın vücubunu ortaya koyan hadis-i şerifler de vardır. Buhari Abdullah’dan şunu rivayet eder: Rasulullah (s.a.v) şöyle dedi: “Benden sonra başkalarının size tercih edildiği, hoşlanmadığınız birtakım işler göreceksiniz.” Orada bulunanlar: “Bize ne emredersin ey Allah’ın Rasulü?” deyine Allah’ın Rasulü: “Onların hakkını onlara veriniz. Kendi hakkınızı da Allah’tan isteyiniz.” [5] Ebu Reca İbni Abbas’tan şu hadisi rivayet eder: Allah’ın Rasulü (s.a.v) şöyle dedi: “Kim emirinden hoşlanmadığı bir şey görürse sabretsin. Zira kim cemaattan bir karış kadar bile olsa ayrılırsa cahiliyye ölümü ile ölmüş olur.” [6]
Bu hadis-i şerifler her ne yaparsa yapsın yöneticiye itaatın vucubu hususunda açıktır. Peygamber (s.a.v) dikkati çekecek şekilde itaat hususunu oldukça sıkı tutmuştur. Nafi’den onun da Abdullah b. Ömer’den rivayetine göre Abdullah b. Ömer şöyle demiştir: Ben, Rasulullah (s.a.v)’ı şöyle buyururken dinledim: “Her kim emire itaattan el çekecek olursa kıyamet gününde elinde hiçbir delili bulunmaksızın Allah’ın huzuruna çıkacaktır. Her kim de boynunda bir biat bulunmaksızın ölürse cahiliye ölümü ile ölür.” [7]
Hakim’in kaydettiği şekliyle İbni Ömer’in rivayet ettiği hadis-i şerife göre Peygamber (u)şöyle buyurmuştur: “Her kim cemaatin dışına çıkacak olur ise, tekrar cemaata dönünceye kadar İslâm ilmiğini boynundan çıkarmış olur. Her kim başında cemaat imamı bulunmaksızın ölür ise şüphesiz onun ölümü cahiliye ölümüdür.” [8]
Bu hadislerden anlaşıldığı üzere, idarece ne yaparsa yapsın ona karşı isyan etmek, itaattan dışarı çıkmak ve onunla savaşmak helal değildir. Abdullah b. Ömer’den: Rasulullah (s.a.v) şöyle buyurmuştur: “Her kim bize karşı silah taşırsa o bizden değildir.” [9] Her ne olursa olsun velayet (yönetim yetkisi) hususunda onunla anlaşmazlığa, çekişmeye düşmek helal değildir. Ancak hakkında nass gelen hüküm bundan müstesnadır ki, o da apaçık küfrün ortaya çıkmasıdır.
Münker işleyecek olsalar dahi yöneticilere karşı savaşmak açık bir şekilde yasaklanmıştır. Ümmü Seleme’den: Rasulullah (s.a.v) şöyle dedi: “Sizin başınıza öyle kimseler emir olacak ki, bazı davranışlarını güzel bulup memnun kalacaksınız. Bazı davranışlarını da çirkin bulacaksınız. Onların iyi davranışlarını bilen kimse (onların münkerinden) uzak olur. Her kim (münkerlerine) karşı çıkarsa kurtuluşa erer. Razı olup tabi olan ise.” Orada bulunanların: Onlarla savaşmayalım mı? diye sormaları üzerine Allah’ın Rasulü: “Namazı kıldıkları sürece hayır.” buyurdu.” [10]
Müslim’in rivayet ettiği Avf b. Malik yoluyla gelen hadiste de şöyle denilmektedir: “…Ey Allah’ın Rasulü! Kılıçla bunlara karşı çarpışmayalım mı?” denilince, Peygamber (s.a.v): “Aranızda namazı kıldıkları sürece hayır.”” diye cevap verdi…” [11] Übade b. es-Samit yoluyla gelen biata dair hadis-i şerifte de şu ifadeler yer almaktadır: “… ve yönetim hususunda yöneticiler ile çekişmemek üzere (biat ettik) Ancak yöneticilerin açık küfür içerisinde bulunduklarına dair Allah’tan elimizde kesin bir apaçık bir küfür görmemiz müstesna.” [12]
İşte bütün bunlar, yöneticiye karşı çıkmanın, onunla çarpışmanın ve yönetim hususunda onunla çekişmenin nehyedildiğine dair açık nasslardır. Diğer taraftan ne kadar zalim ne kadar münker işleyen kimse olsa dahi ona itaatın vücubuna delil olan hadis-i şerifler de vardır. İşte bütün bunlar, yöneticiye mutlak olarak itaati teşvik etmektedir. İyiliği emredip münkerden alıkoyup münkeri el ile ortadan kaldırmayı emreden eden hadis şerifler varid olmuş ise de bu hadisler bunları tahsis etmekte ve bundan yöneticiyi istisna etmektedir. Bundan dolayı Müslümanların yöneticiye (Halife’ye) itaatı istisna edilen şey dışında herhangi bir kayıt söz konusu olmaksızın mutlak bir itaattır.
[1] Nisa: 59
[2] Buhari, 6604; Müslim, 3418; İbni Mace, 4122; Ahmed b. Hanbel, 7335, 10226
[3] Buhari, 652, 6609; İbni Mace, 2851; Ahmed b. Hanbel, 11683
[4] Müslim, 3431; Nesei, 4120; İbni Mace, 3146; Ahmed b. Hanbel, 6214
[5] Buhari, 6529
[6] Buhari, 6531; Müslim, 3438
[7] Müslim, 3441
[8] Hakim
[9] Buhari, 6366, 6543, 6544; Müslim, 143, 145, 146; Tirmizi, 1379; Nesei, 40331; İbni Mace, 2565, 2566; Ahmed b. Hanbel, 4237, 4420, 5990, 9027
[10] Müslim, 3445
[11] Müslim, 3445
[12] Müslim
Kaynak: http://www.hilafet.com/kitaplar/yonetim/91.htm
.
II – Sual: Günahkâr, Fasık Ve Zalim Olan Bir Âmire Dinimize Göre İtaat Gerekir Mi? Cevap: Dinimiz, Cemiyetin Huzur İçinde Yaşaması, Kargaşadan Uzak Olması İçin Âmirler Kötü De Olsa, Onların Meşru Emirlerine İtaat Edilmesini Emreder. Âmirimiz Kötü Diye Yakınmamız Doğru Değildir. Önce Kendimize Bakmamız Gerekir. Acaba Kendimiz İyi Miyiz? Kendimizi Düzeltirsek, Âmirlerimiz De Düzelir. Nitekim Şir’a Şerhindeki Hadis-i Şerifte (Siz Nasılsanız, Başınıza Öyle Âmirler Geçer) Buyuruluyor. O Halde, İlk Önce Kendimizi Islah Etmeliyiz!
Sual: Günahkâr, fasık ve zalim olan bir âmire dinimize göre itaat gerekir mi?
CEVAP
Dinimiz, cemiyetin huzur içinde yaşaması, kargaşadan uzak olması için âmirler kötü de olsa, onların meşru emirlerine itaat edilmesini emreder. Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki:
(Bir hayvanın ayağını veya yaş bir hurma ağacını kesenin yahut ortağına hıyanet edenin, kazandığı sevapların dörtte biri gider. Emirine isyan edenin ise sevaplarının tamamı gider.) [Beyheki]
[Emir, âmir, başkan demektir.]
(Emirinizin beğenmediğiniz bir şeyi yaptığını görürseniz, ona sabredin! Çünkü cemaatten bir karış ayrılan, cahiliyyet ölümü ile ölmüş olur.) [Buhari] [Cahiliyye ölümü ile ölmek, imansız ölmek demektir.]
(Bana itaat eden Allah’a itaat etmiş olur. Bana isyan eden de Allah’a isyan etmiş olur. Benim tayin ettiğim emire itaat eden, hakikatte bana itaat etmiş, ona isyan eden de hakikatte bana isyan etmiş olur.) [Buhari]
Huzeyfe radıyallahü anh diyor ki:
Peygamber efendimiz, (Bir zaman gelecek, benim gösterdiğim yola uymayan, sünnetime riayet etmeyen emirler bulunacaktır. Bunlar görünüşte insan ise de, kalbleri şeytan kalbi gibidir) buyurunca (Ya Resulallah bu zamana yetişirsem ne yapayım?) diye sual ettim. Buyurdu ki:
(Emirin sözlerini dinle ve itaat et! Sırtına vurup malını alsalar bile, emirin sözünü dinle ve ona itaat et!) [Buhari]
Bir hadis-i şerifte buyuruldu ki:
(Müslüman, hoşuna gitse de, gitmese de, emirin sözünü dinler ve ona itaat eder. Emir, günah olan bir şeyi emrederse, o emri dinlemek gerekmez.) [Buhari]
Dinimizde birlik ve beraberliğin sağlanması için âmire itaatin önemi büyüktür. Âmirimiz kötü diye yakınmamız doğru değildir. Önce kendimize bakmamız gerekir. Acaba kendimiz iyi miyiz? Kendimizi düzeltirsek, âmirlerimiz de düzelir. Nitekim Şir’a şerhindeki hadis-i şerifte (Siz nasılsanız, başınıza öyle âmirler geçer) buyuruluyor. O halde, ilk önce kendimizi ıslah etmeliyiz!
Kaynak: http://www.ehlisunnetbuyukleri.com/Sorularla-Islamiyet/Sesli/Detay/Amire-itaat-dinin-emridir/4263
.
III – Sual: Âmirlerimizden Adaletsiz Ve Yanlış İş Yapanlar Oluyor. Uğraşmamıza Rağmen Hakkımızı Alamazsak, Yanlışlıkları Düzeltemezsek Âmirlerimizi Bir Üst Makama Şikayet Etmemizde Bir Mahzur Olur Mu? Cevap: Âmirlerle Münakaşa Edilmez. Onların Yaptığı İşler Ulu Orta Tenkit Edilmez. Onlara İtiraz, Onları Tayin Eden Âmire İtiraz Olur. Âmirlere İtaat Gerekir. Çünkü Peygamber Efendimiz Buyuruyor Ki: Sırtına Vurup Malını Alsa Da, Âmirine İtaat Et!
Âmire itaat gerekir
Sual: Âmirlerimizden adaletsiz ve yanlış iş yapanlar oluyor. Uğraşmamıza rağmen hakkımızı alamazsak, yanlışlıkları düzeltemezsek âmirlerimizi bir üst makama şikayet etmemizde bir mahzur olur mu?
CEVAP
Âmirlerle münakaşa edilmez. Onların yaptığı işler ulu orta tenkit edilmez. Onlara itiraz, onları tayin eden âmire itiraz olur. Bizim yanlış sandığımız şey doğru olabilir. Hakkımız sandığımız şey, hakkımız olmayabilir. Hakkımız olsa bile, hakkı kendi elimizle almaya kalkmamız anarşiye sebep olur.
Âmirlere itaat gerekir. Çünkü Peygamber efendimiz buyuruyor ki:
(Elleri kesik, sakat bir köle de olsa, âmirinize itaat edin!) [Müslim]
(Sırtına vurup malını alsa da, âmirine itaat et!) [Buhari]
Kur’an-ı kerimde de mealen buyuruluyor ki:
(Allah’a, Peygambere ve sizden olan âmirlere itaat edin!) [Nisa 59]
Ortada ihanet gibi bir durum varsa, uygun kimselerle istişare edilip durum, usul-i dairesinde bir üst makama bildirilebilir.
Kaynak: http://www.dinimizislam.com/detay.asp?Aid=603
.
(Yorum) Yahu, Firevunda, Nemrutta “Bizlerden Olan Amirlerden” Değilmiydi Yaşadığı Dönemde? Kuran-ı Kerim Bize “Sırtına Vurup Malını Alsada Amirine İttaat Et” mi diyor?
İsrâ Suresi 16. Ayet
Biz bir memleketi (yaptıkları yüzünden) helâk etmek istediğimiz zaman, onun refah içinde yaşayan şımarık elebaşlarına (itaati) emrederiz de kötülüğe dalarlar. Böylece o memleket hakkındaki cezalandırma hükmü kesinleşir. Biz de orayı yerle bir ederiz