I – Gavs’ın Ya Da Gavsu’l-Azam’ın Başkanlık Ettiği Veliler Örgütüne Ricalu’l-Gayb (Gayb Adamları, Gayb Erenleri) Denir. Bunlar, Kur’an’ın, “Yeri Döşedik Ve Oraya Sabit Dağlar (revasi) Yerleştirdik” (Kaf, 50/7) Ayetinde Andığı “Dağlar” Mesabesindedir
II – Ahyar, İşlerin Yapılmasına Ya Da Yapılmamasına Karar Veren Ehl-i Hal Ve’l-Akd Velîler, Komutan Velîlerdir. Örgütün En Üst Mertebelerini De Dört Velîden Oluşan Evtad (Direkler); Üç Velîden Oluşan Nükeba (Denetçiler) Ve Gavs (Ya Da Gavsu’l-Azam) İşgal Ederler. Ricalu’l-Gayb, Yardımlaşarak Kainatı İdare Ederler.
III – İmâm-ı Rabbânî, «Gavs»ın, «Kutbu’l-Medar»ın Gayrisi Olduğunu, «Kutbu’l-medar»ın Ancak Bâzı Emirlerde Gavstan Yardım Beklediğini, Ebdalların Mansıblarını Tâyin Etmekte Müdahalesi Olduğunu Söylüyor. Kutba Yardımcılık Etmesi İtibariyle «Kutbu’l-Aktâb» da Denir. Çünkü Onun Yardımcıları Kürre-i Arzın Tamamında Manevî Hâkimler Ve Vekillerdirler..
IV – Peki Kim Bu Ricalü’ Gayb? Ricalü’ Gayb, Yani Gayb Erlerini Allah (C.C.) Kendisini Çok Sevdiğinden Herkesten Gizlemiştir. Gerek Havastan Gerek Avamdan Hiç Kimse O’nu Tanıyamamaktadır. Kendisi Cahil Gibi Görünür, Âlimdir: Anlayışsız Görünür, Ama Çok Zekidir.
.
I – Gavs’ın Ya Da Gavsu’l-Azam’ın Başkanlık Ettiği Veliler Örgütüne Ricalu’l-Gayb (Gayb Adamları, Gayb Erenleri) Denir. Bunlar, Kur’an’ın, “Yeri Döşedik Ve Oraya Sabit Dağlar (revasi) Yerleştirdik” (Kaf, 50/7) Ayetinde Andığı “Dağlar” Mesabesindedir
Gavs’ın ya da gavsu’l-azam’ın başkanlık ettiği veliler örgütüne ricalu’l-gayb (gayb adamları, gayb erenleri) denir. Bunlar, Kur’an’ın, “Yeri döşedik ve oraya sabit dağlar (revasi) yerleştirdik” (Kaf, 50/7) ayetinde andığı “dağlar” mesabesindedir.
Ricalullah, merdan-ı huda, merdan-ı gayb, hükûmet-i sûfiye gibi adlarla da anılan ricalu’l-gayb örgütünde gavs’ın altında İmaman (iki İmam) bulunur.
Sağdaki imama, İmam-ı yemîn, soldaki imama; İmam-ı yesar denir.
İmam-ı yemîn, gavs’ın hükümlerinin, imamı yesar gavs’ın hakîkatinin mazharıdır.
Gavs öldüğü zaman yerine İmam-ı yesar geçer.
Üçler de denilen gavs ile imaman’ın altında yeryüzünün dört yönünü yöneten evtad-ı erbaa (dört direk) bulunur. Daha aşağıda ise nüceba (necibler, sekiz ya da kırk veli) ve nükeba (nakibler, denetçiler, on ya da üçyüz veli) yeralır.
Kaynak: http://www.ansiklopedim.com/detay/14039/Gavs-Gavsul-azam.html
Kaynak: http://www.kalpaynasi.com/haber/128-silsile-i-zeheb-gavs-gavsu39l-zam.html
.
II – Ahyar, İşlerin Yapılmasına Ya Da Yapılmamasına Karar Veren Ehl-i Hal Ve’l-Akd Velîler, Komutan Velîlerdir. Örgütün En Üst Mertebelerini De Dört Velîden Oluşan Evtad (Direkler); Üç Velîden Oluşan Nükeba (Denetçiler) Ve Gavs (Ya Da Gavsu’l-Azam) İşgal Ederler. Ricalu’l-Gayb, Yardımlaşarak Kainatı İdare Ederler.
Başka bir tasnife göre, ricalu’l-gayb toplam dörtbin velîden oluşur. Bunlar halktan gizlidirler (mektûm). Bunlar içinde ahyar (hayırlılar) adı verilen üçyüz velî, ilk üst grubu oluşturur. Ahyar, işlerin yapılmasına ya da yapılmamasına karar veren ehl-i hal ve’l-akd velîler, komutan velîlerdir. Bunların üstünde kırk velîden oluşan ve abdal, büdela denilen velîler; bunların üstünde de ebrar (iyiler) denilen yedi velî yer alır. Örgütün en üst mertebelerini de dört velîden oluşan evtad (direkler); üç velîden oluşan nükeba (denetçiler) ve gavs (ya da gavsu’l-azam) işgal ederler. Ricalu’l-gayb, yardımlaşarak kainatı idare ederler.
Kaynak: http://www.ansiklopedim.com/detay/14039/Gavs-Gavsul-azam.html
Kaynak: http://www.kalpaynasi.com/haber/128-silsile-i-zeheb-gavs-gavsu39l-zam.html
.
III – İmâm-ı Rabbânî, «Gavs»ın, «Kutbu’l-Medar»ın Gayrisi Olduğunu, «Kutbu’l-medar»ın Ancak Bâzı Emirlerde Gavstan Yardım Beklediğini, Ebdalların Mansıblarını Tâyin Etmekte Müdahalesi Olduğunu Söylüyor. Kutba Yardımcılık Etmesi İtibariyle «Kutbu’l-Aktâb» da Denir. Çünkü Onun Yardımcıları Kürre-i Arzın Tamamında Manevî Hâkimler Ve Vekillerdirler..
Kutbu’l –Akatab , Gavs, Kutbu’l –irşad
Velîlerin en büyüğünün ve en kâmilinin tâyin ve tesbiti hakkında meşâyih arasında ihtilâf vardır. İmâm-ı Rabbânî, «Gavs»ın, «Kutbu’l-medar»ın gayrisi olduğunu, «Kutbu’l-medar»ın ancak bâzı emirlerde gavstan yardım beklediğini, Ebdalların mansıblarını tâyin etmekte müdahalesi olduğunu söylüyor. Kutba yardımcılık etmesi itibariyle «Kutbu’l-Aktâb» da denir. Çünkü onun yardımcıları kürre-i arzın tamamında manevî hâkimler ve vekillerdirler.
İmâm-ı Rabbânî der ki:
«Peygamberlerin etba’larının en kâmilleri tam tebaiyyeti elde ettikleri zaman peygamberlik mansıbına değil, makamına yönelirler. Peygamberlik mansıbı ise, Hazret-i Muhammed’den sonra artık muhaldir. Bu makama yönelen o kâmil insanların bâzısı imamet mansıbıyle diğerinin başına geçer. Bu, velîlerin en yücesidir. Bâzıları da sadece o kemâli elde etmekle iktifa eder. İşte bu iki büyük insan, o kemâli elde etmek hususunda eşittirler. Onların arasındaki tefavüt mansıbı elde edip etmemekte ve mansıbla ilgili birtakım emirlerdir. Tabiîlerin en kâmilleri velayet kemâlâtını tam elde ettiği zaman, bir kısmı manevî hilâfet mansıbıyla ortaya çıkar. Bâzıları da — biraz önce geçtiği gibi — o kemâlâtları elde etmekle iktifa eder. Bu iki mansıbın beheri de asîl kemâlâtla ilgilidir. Zilli kemâlâtta ise, imamet mansıbına en lâyık yani onun hizası ve gölgesi olmaya en lâyık kutbu’l-irşad mansıbıdır. Hilâfet mansıbına en uygun Kutbu’l-medar mansıbıdır, işte bu iki alt makam, o iki üst makamın gölgesidir.»
Kaynak: Erenler’in Kalb Gözü – Osman Akfırat, Pamuk Yay(S.384-385)
.
IV – Peki Kim Bu Ricalü’ Gayb? Ricalü’ Gayb, Yani Gayb Erlerini Allah (C.C.) Kendisini Çok Sevdiğinden Herkesten Gizlemiştir. Gerek Havastan Gerek Avamdan Hiç Kimse O’nu Tanıyamamaktadır. Kendisi Cahil Gibi Görünür, Âlimdir: Anlayışsız Görünür, Ama Çok Zekidir.
Ricalü’-gayb: Gayb erleri, bilinmeyen kişiler demektir. Ricalü’l-gayb’a dahil olan kişileri kimse tanıyamadığı için kendileri ne bu ad verilmiştir. Bunların başı: Kutbü’l-Bausül – Ferd el – Cami’dlr. Bu zat, Ruhaniyet iyle dünyanın dört köşesini dolaşabilmektedir. Allah (C.C.) kendisini çok sevdiğinden O’nu herkesten gizlemiştir. Gerek havastan gerek avamdan hiç kimse O’nu tanıyamamaktadır. Kendisi cahil gibi görünür, âlimdir: anlayışsız görünür, ama çok zekidir. Hem yakın görünür, ama uzaktır. Hem alır görünür, ama almaz. Hem kendisind en korkulur, hem de kendisine emniyetle bakılır. Hâlleri böyle çok değişiktir. Veliler arasındaki veri, daireye göre merkezi nokta gibidir. Alemin düzen ve salâhı onunladır.
Evtad (Bunlara bazan AKTAB denir) dört tanedir. Bunları havastan olanlar tanırlar, lâkin avamdan olanlar tanıyamazlar. Bunlardan birisi doğuda, birisi batıda, birisi Şam’da birisi de Yemen’dedir.
Kaynak: Seyyid Abdülhakim El Hüseyni ve Nakşibendi Tarikatı, Menzil Kitabevi, Adalet Matbaası, Ankara 1996 (S.131 – S.132)