I – Bir Murşidle Müridi Bir Dereden Geçeceklermiş. Müridine Dönmüş «Evlâdım Köprü Çok Uzakta, Kestirmeden Geçiverelim. Ben “Allah Allah” Deyip Geçerken, Sen De “Mürşidim Mürşidim” De Ve Yürü» Demiş. Yürümeye Başlamışlar. Biraz Gidince Mürid İçinden «Ben De Allah Diyeyim Yürüyeyim” Diye Geçirmiş. ‘Niyetini Değiştirince Batmaya Başlamış…
.
I – Bir Murşidle Müridi Bir Dereden Geçeceklermiş. Müridine Dönmüş «Evlâdım Köprü Çok Uzakta, Kestirmeden Geçiverelim. Ben “Allah Allah” Deyip Geçerken, Sen De “Mürşidim Mürşidim” De Ve Yürü» Demiş. Yürümeye Başlamışlar. Biraz Gidince Mürid İçinden «Ben De Allah Diyeyim Yürüyeyim” Diye Geçirmiş. ‘Niyetini Değiştirince Batmaya Başlamış…
Amma Hazret-i Allah ki onu tayin etmiştir, mürid ondan alır. Bunun temsilini şöyle arzedelim: Bir murşidle müridi bir dereden geçeceklermiş. Müridine dönmüş «Evlâdım köprü çok uzakta, kestirmeden geçiverelim. Ben Allah Allah deyip geçerken, sen de mürşidim mürşidim de ve yürü» demiş. Yürümeye başlamışlar. Biraz gidince mürid içinden «Ben de Allah diyeyim yürüyeyim” diye geçirmiş. ‘Niyetini değiştirince batmaya başlamış. Durumu sezen mürşid «Oğlum ben bu Allah lafzını söylemek için kırk senedir uğraşıyorum, bugün söyledimde, O’nun hürmetine yürüyorum. Benim söylediğim Lâfza-i Celâlin yüzü suyu hürmetine şeyhim de de yürü» demiş.
Kaynak: Sözler ve Notlar – Ömer Öngüt, Akyol Matbaası, İzmir-1982 (S.319)