I – Babası Hrisritan Olan Çocuğun Biri Gökyüzüne Baktı Ve Haçı Eline Aldı Ve Havaya Kaldırıp Bıraktı. Haç Yere Düştü. Babasına: ‘Kendini Havada Tutamayan Bu Ayı Nasıl Havada Tutar Dedi. Peki Bu Küçük Kız Bu Haklı Ve Parlak Delili Nasıl Elde Etti? Şeyh Dedi Ki: ‘Hak Ehlinden Bazısı Orada Hazır Bulunuyordu. Kıza Batıni Bir Nazarla Bakti Ve Kız Konuştu
II – Hazret-i Şeyh’in Karşısına Bir Köpek Geldi. Kuyruğunu Sallayarak Önünde Durdu. O Sırada Hazret-İ Şeyh’in Köpeğe Baktığı Görüldü. Köpek Olduğu Yerde Şaşkın Bir Hale Geldi, Bir Ara Kendinden Geçti. Kabristana Doğru Yüzünü Yere Sürterek Yürümeye Başladı. Kısa Bir Süre Sonra O Köpeğin Çevresi Etraftan Toplanan Köpeklerle Doldu
III – Şeyh Yusuf El-Acmi Bir Gün Halvet Sonrası Bir Köpeğe Baktı. Tüm Köpekler O Köpeğin Emri Altına Girdi. İnsanlar İhtiyaçlarının Giderilmesi İçin O Köpeğe Gitmeye Başladılar. Bu Köpek Hastalanınca, Diğer Köpekler Toplanıp Ağlaşmaya Ve Hüzünlerini Göstermeye Başladılar… O Köpek Ölünce Diğer Köpekler Onun Kabrini Ziyaret Ederlerdi
.
I – Babası Hrisritan Olan Çocuğun Biri Gökyüzüne Baktı Ve Haçı Eline Aldı Ve Havaya Kaldırıp Bıraktı. Haç Yere Düştü. Babasına: ‘Kendini Havada Tutamayan Bu Ayı Nasıl Havada Tutar Dedi. Peki Bu Küçük Kız Bu Haklı Ve Parlak Delili Nasıl Elde Etti? Şeyh Dedi Ki: ‘Hak Ehlinden Bazısı Orada Hazır Bulunuyordu. Kıza Batıni Bir Nazarla Bakti Ve Kız Konuştu
‘… Çocuğun biri gökyüzüne baktı ve Hristiyan olan babasına sordu. ‘Bu ayı kim yarattı?’ Babası: duvarda asılı duran haça bakıp ‘bu’ dedi. Çocuk haçı eline aldı ve havaya kaldırıp bıraktı. Haç yere düştü. Babasına: ‘Kendini havada tutamayan bu ayı nasıl havada tutar?’ dedi.
Babası öfkelendi ve ona ağır sözler söyledi. Bunun üzerine şeyhime sordum: ‘Efendim bu küçük kız Müslüman mıydı?’ ‘Hayır’ dedi. ‘Sonraları Müslüman oldu mu?’ ‘Hayır’ dedi.
Peki bu haklı ve parlak delili nasıl elde etti? Dedi ki: ‘Hak ehlinden bazısı orada hazır bulunuyordu. Kıza batıni bir nazarla bakti ve kız konuştu.’ ‘ ( El-İbriz 2/90)
Kaynak: http://tevhiddergisi.net/makale/tasavvufta-veli-seyh-tasavvuru
.
II – Hazret-i Şeyh’in Karşısına Bir Köpek Geldi. Kuyruğunu Sallayarak Önünde Durdu. O Sırada Hazret-İ Şeyh’in Köpeğe Baktığı Görüldü. Köpek Olduğu Yerde Şaşkın Bir Hale Geldi, Bir Ara Kendinden Geçti. Kabristana Doğru Yüzünü Yere Sürterek Yürümeye Başladı. Kısa Bir Süre Sonra O Köpeğin Çevresi Etraftan Toplanan Köpeklerle Doldu
Bir gün de sohbet sırasında, Eshâb-ı Kehf’ten söz açılmıştı. Şeyh Sâdüddîn-i Hamevî (k. s.). Necmeddîn-i Kübrâ (k.s.) Hazretleri’nin ileri gelmiş müridlerinden olup orada aklından şöyle bir şey geçti:
“Acaba bu ümmet içerisinde sohbeti köpeğe dahi tesir eden bir kimse var mıdır?”
Hazret-i Şeyh, müridinin aklından geçeni firâset nuru ile anladı. Yerinden kalkıp dergâhın kapısında durdu ve beklemeye başladı. Bir müddet sonra karşısına bir köpek geldi. Kuyruğunu sallayarak önünde durdu. O sırada Hazret-i Şeyh’in köpeğe baktığı görüldü. Köpek olduğu yerde şaşkın bir hale geldi, bir ara kendinden geçti. Kabristana doğru yüzünü yere sürterek yürümeye başladı. Kısa bir süre sonra o köpeğin çevresi etraftan toplanan köpeklerle doldu.
Bu olaydan sonra Hazret-i Şeyh’in bir yere gitmesi durumunda etrafını köpekler sarar, sessizce takip ederlerdi. Hazret-ı Şeyh oturduğu zaman onlar da on ayaklarını Şeyh’e doğru uzatıp yatarak sessizce kendisini dinlerlerdi. Şeyh Hazretlerinin yakınında hiç birşey yemedikleri ve havlamadıkları nakledilmektedir.
Kaynak: Tarikatlarda On Esas – Necmeddin-i Kübra- Şerh: İsmail Hakkı Bursevî, Pamuk yay (S.6-7)
.
III – Şeyh Yusuf El-Acmi Bir Gün Halvet Sonrası Bir Köpeğe Baktı. Tüm Köpekler O Köpeğin Emri Altına Girdi. İnsanlar İhtiyaçlarının Giderilmesi İçin O Köpeğe Gitmeye Başladılar. Bu Köpek Hastalanınca, Diğer Köpekler Toplanıp Ağlaşmaya Ve Hüzünlerini Göstermeye Başladılar… O Köpek Ölünce Diğer Köpekler Onun Kabrini Ziyaret Ederlerdi
‘Şeyh Yusuf el-Acmi halvetten çıkınca gözleri ateş parçası gibi olurdu. Kime baksa onun gözleri saf altına dönerdi. Bir gün şöyle bir hadise oldu. Halvet sonrası bir köpeğe baktı. Tüm köpekler o köpeğin emri altına girdi. İnsanlar ihtiyaçlarının giderilmesi için o köpeğe gitmeye başladılar. Bu köpek hastalanınca, diğer köpekler toplanıp ağlaşmaya ve hüzünlerini göstermeye başladılar… Allah bazı kullarına ilham etti ve o köpeği gömdüler. Köpekler onun kabrini ziyaret ederlerdi.’ ( Tabakatu’l Kubra, 2/59)
Kaynak: http://tevhiddergisi.net/makale/tasavvufta-veli-seyh-tasavvuru