I – Bir Kadının Kaderinde Evlat Sahibi Olmak Yoktu, Gavs “Ya Rabbi, Bu Hatuna Bir Evlât İhsan Etmedikçe Bu Hırkayı Giymeyeceğim” Diye Nazlanınca Onu Kaderine Evlat Sahibi Olması Yazıldı Ve Hatun Bir Kız Evlât Doğurdu. Evlâdının Bir Kız Evlât Olduğunu Görünce Onu Bir Kırmızı Kundağa Sarıp Abdülkâdîr Geylânî Hazretlerinin Yanına Vardı ve “Ya Sultan-ı Âlem, Ben Allah’tan Bir Erkek Evlât İstemiştim, Halbuki Kız Oldu” Dedi… Kadının Bu Kelâmının Üzerine; Hazreti Bazül Eşhep, Çocuğu Kucağına Aldı. Ve Kimyayı Saadet Olan İlâhî Bakışlarını Çocuğun Yüzüne Dikti Ve Kerâmetleriyle Kız Çocuğunu Erkeğe Çevirdi!
.
I – Bir Kadının Kaderinde Evlat Sahibi Olmak Yoktu, Gavs “Ya Rabbi, Bu Hatuna Bir Evlât İhsan Etmedikçe Bu Hırkayı Giymeyeceğim” Diye Nazlanınca Onu Kaderine Evlat Sahibi Olması Yazıldı Ve Hatun Bir Kız Evlât Doğurdu. Evlâdının Bir Kız Evlât Olduğunu Görünce Onu Bir Kırmızı Kundağa Sarıp Abdülkâdîr Geylânî Hazretlerinin Yanına Vardı ve “Ya Sultan-ı Âlem, Ben Allah’tan Bir Erkek Evlât İstemiştim, Halbuki Kız Oldu” Dedi… Kadının Bu Kelâmının Üzerine; Hazreti Bazül Eşhep, Çocuğu Kucağına Aldı. Ve Kimyayı Saadet Olan İlâhî Bakışlarını Çocuğun Yüzüne Dikti Ve Kerâmetleriyle Kız Çocuğunu Erkeğe Çevirdi!
Bu aslında Farsça bir menkıbeden alınan ve Abdülkâdîr Geylânî (k.s.)’a ait bulunan keramet, Davüdü’l-Kâdirî (k.s.)’dan nakledilmiştir.
Bu itibarla, sıhhatinden en ufak şüphe akla gelemez. Bu menkıbe «Menâkibi Tâcü’l-Evliyâ ve Burhanü’l-Esfiyâ»’nın sekizinci menkıbesini teşkil etmektedir. Bu da makam-ı mâşukiyetde bulunan Gavsü’l-âzâm’ın mahbûbiyet sırrı ile ilgili olduğundan üzerinde önemle durduk.
— Bir gün; Şeyh Mehmet Sühreverdi’nin hanımı, Hazreti Abdülkâdîr Geylânî (k.s.)’ünün evine geldi. Ve kendisinin hiç çocuğu olmadığından Cenâb-ı Allah’a bir erkek evlât ihsan etmesi için niyazda bulunmasını rica etti. Hz. Pîr;
— «Yarabbi, bu hatun bir erkek evlât ihsan etmeni istiyor»
deyince, Cenâb-ı Allah’dan şu hitabı duydu:
— «Ya Gavsü’l-âzâm, bu kadının kaderinde evlât yok¬tur.»
Abdülkâdîr Geylânî Hz. üç defa ALLAH (c.c.)’a yalvardı. Ve üçünde de aynı cevap karşısında kalınca aşkı muhabbeti! bir derya gibi kabardı ve sırtından hırka-i şeriflerini çıkarıp attı.
ve;
— «Ya Rabbi, bu hatuna bir evlât ihsan etmedikçe bu hırkayı giymeyeceğim» dedi…
O sırada sultanı Külli Enbiya ALLAH’ın aynası, gönülle in padişahı Hz. Muhammed Mustafa (s.a.v.) zuhur eyledi… ye mübarek eliyle hırkayı Hz. Pîr’e uzattı:
— «Ey benim gözümün nuru oğlum, âşık ile maşuk arasındabu gibi nazlar, cilveler daima olur. ALLAH, o hatuna bir evlât ihsan buyurdu.» dedi.
Hz. Pîr Allah’a şükretti. Ve hatuna da müjdeyi verdi. Bir müddet sonra, hatun bir kız evlât doğurdu. Evlâdının bir kız evlât olduğunu görünce onu bir kırmızı kundağa sarıp Abdülkâdîr Geylânî Hazretlerinin yanına vardı.
— «Ya Sultan-ı âlem, ben Allah’tan bir erkek evlât istemife-
tim, halbuki kız oldu…» dedi…
Kadının bu kelâmının üzerine; Hazreti Bazül Eşhep, çocuğu kucağına aldı. Ve kimyayı saadet olan ilâhî bakışlarını çocuğun yüzüne dikti. Ve kerâmetleriyle erkek olan bu çocuğu validş-sine uzattı:
— «Ya hatun, bu çocuk benim evlâdımdır. İsmini «Şeyh
Şehabeddin Sühreverdi» koy, ömrü uzun, müritleri çok ol\
sun!..» diye dua etti.
İşte bu çocuk büyüdü. Ve meşhur olup; Gülistan1! yazan Şeyh Sadii Şirazî’yi. Şeyh Şehabeddin’i yetiştirdi.
Kaynak: Gayb’ın Dili Abdülkadir Geylani’nin Menkıbeleri… – Muhammed Sadık Ul Sadi, Kitsan, İst. 1996, Tercüme: Seyyid Hüseyin Fevzi Paşa (S.134-135)