I – Harp (Bir Çalgı) Çalan Bir Hanım Cilvelerle Mevlânâ’nın Huzuruna Gelip Onu Kendi Hücresine Davet Eder. Mevlânâ’nın Bu Davete İcabeti Sabahın Erken Saatlerinden Ta Akşam Namazına Kadar Onun Odasında Namaz Ve Niyazla Meşgul Olmasıyla Geçer. Mevlânâ Sarığından Bir Gez Miktarı Kesip Tavus Hanıma Verir. Cariyelerine De Kırmızı Dinarlar Bağışlayarak Oradan Ayrılır
.
I – Harp (Bir Çalgı) Çalan Bir Hanım Cilvelerle Mevlânâ’nın Huzuruna Gelip Onu Kendi Hücresine Davet Eder. Mevlânâ’nın Bu Davete İcabeti Sabahın Erken Saatlerinden Ta Akşam Namazına Kadar Onun Odasında Namaz Ve Niyazla Meşgul Olmasıyla Geçer. Mevlânâ Sarığından Bir Gez Miktarı Kesip Tavus Hanıma Verir. Cariyelerine De Kırmızı Dinarlar Bağışlayarak Oradan Ayrılır
Eflakinin nakline göre: “Vezir Ziyaeddin’in hanında Tavus adında harp(bir çalgı) çalan bir hanım vardır. Sesi de çok tatlı ve gönül okşayıcıdır. Saz çalmasındaki maharetinden ötürü bütün âşıklar onun esiri olmuşlardır. Tesadüfen bir gün Mevlânâ o hana girip Tavus Hanımın odasının karşısına oturur. O sırada Tavus-i Çengi, cilvelerle Mevlânâ’nın huzuruna gelip onu kendi hücresine davet eder. Mevlânâ’nın bu davete icabeti sabahın erken saatlerinden ta akşam namazına kadar onun odasında namaz ve niyazla(!) meşgul olmasıyla geçer. Mevlânâ sarığından bir gez miktarı kesip Tavus Hanıma verir. Cariyelerine de kırmızı dinarlar bağışlayarak oradan ayrılır.
Kaynak: Ahmet Eflaki, Menâkıbul ârifin (Ariflerin Menkıbeleri), Şark İslam Klasikleri, s.489, M.E B. Yayınları
Kaynak: Bu yazı Genç Birikim Dergisinin Ağustos 2014 Sayısında Yayımlanmıştır.
Kaynak: www.muhammedimamoglu.com
Kaynak: http://www.gencbirikim.net/hangi-mevlana-gercek-mevlana-3/