Unutma Ki, İş Bitiren Yalan, Fitneye Sebep Olan Doğrudan İyidir: Müslüman Gencin Biri, İdama Mahkum Olur. İnfaz Saatini Beklerken, Hükümdara Sövüp Sayar. Vezir, “Hükümdarım Bu Genç, “Allah, Affedenleri Aziz Eder” Hadis-i Şerifini Söylüyor, Sizden Af Talebinde Bulunuyordu” Deyince Hükümdar Canını Bağışlar

I – Müslüman Gencin Biri, İftiraya Uğrar. Sonunda İdama Mahkum Olur. İnfaz Saatini Beklerken, Kendisine İftira Edenlere, Bu Arada Hükümdara Ağzına Gelen Sözleri Sarf Eder, sövüp sayar. Hükümdar, Ara Uzak Olduğu İçin Ne Söylediğini Anlayamaz. İki Vezirinin Yanına Giden Hükümdar, Bu Gencin Neler Söylediğini Sorar. Birinci Vezir, “Hükümdarım Bu Genç, (Allah, Affedenleri Aziz Eder) Hadis-i Şerifini Söylüyor, “Affedenlerin Yeri Cennet” Diyor. Sizden Af Talebinde Bulunuyordu” Der. İşte Bu Vezirin Yalanı Bir Canı Kurtarmıştır. Unutma Ki, İş Bitiren Yalan, Fitneye Sebep Olan Doğrudan İyidir

.

I – Müslüman Gencin Biri, İftiraya Uğrar. Sonunda İdama Mahkum Olur. İnfaz Saatini Beklerken, Kendisine İftira Edenlere, Bu Arada Hükümdara Ağzına Gelen Sözleri Sarf Eder, sövüp sayar. Hükümdar, Ara Uzak Olduğu İçin Ne Söylediğini Anlayamaz. İki Vezirinin Yanına Giden Hükümdar, Bu Gencin Neler Söylediğini Sorar. Birinci Vezir, “Hükümdarım Bu Genç, (Allah, Affedenleri Aziz Eder) Hadis-i Şerifini Söylüyor, “Affedenlerin Yeri Cennet” Diyor. Sizden Af Talebinde Bulunuyordu” Der. İşte Bu Vezirin Yalanı Bir Canı Kurtarmıştır. Unutma Ki, İş Bitiren Yalan, Fitneye Sebep Olan Doğrudan İyidir
Müslüman gencin biri, iftiraya uğrar. Sonunda idama mahkum olur. İnfaz saatini beklerken, kendisine iftira edenlere, bu arada hükümdara ağzına gelen sözleri sarf eder, sövüp sayar. Bu acı acı bağırmalar, bir müddet devam eder. Hükümdar, saraydan bu feryatları duyar. Fakat ara uzak olduğu için ne söylediğini anlayamaz.
İki vezirinin yanına giden hükümdar, bu gencin neler söylediğini sorar. Birinci vezir, “Hükümdarım bu genç, (Allah, affedenleri aziz eder) hadis-i şerifini söylüyor, “Affedenlerin yeri Cennet” diyor. Sizden af talebinde bulunuyordu” der. Bu söz, hükümdarın hoşuna gider. (Bu genci affettim, serbest bırakın) der. İkinci vezir, hemen atılır: “Haşmetli hükümdarımız, bu veziriniz, zat-ı âlinize karşı, yalan söylüyor. Genç, af istemiyor, size sövüp sayıyordu” der. Hükümdar der ki: (Bre vezir, sen yersiz doğru söylemekle, iki kişinin ölümüne sebep olmak istiyorsun. Şu vezirin yalanı ise bir canı kurtarmıştır. Unutma ki, iş bitiren yalan, fitneye sebep olan doğrudan iyidir.)
Hükümdar, yersiz doğru söyleyen veziri azleder, yerinde yalan söyleyerek bir suçsuzu idamdan kurtaran veziri de kendisine sadrazam yapar.
Kaynak: http://www.dinimizislam.com/detay.asp?Aid=1309

Bu yazı Genel kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir yanıt yazın